Damar Sözler

Sizi hayallerinden vazgeçecek kadar seven bir kalp bulduysanız Allah’tan yeni bir ömür isteyin. Çünkü bir ömür yetmez onu sevmeye.

Zor günler dostu düşmanı ayıklamak için var.

Aslında insanlar seni hayal kırıklığına uğratmıyor. Sadece sen yanlış insanlar üzerine hayal kuruyorsun. Montaigne

Görmeden seni isteyen gönlüm görünce nasıl dayansın.

Ne iş yaparsın sen dedi. Hamalım dedim. Nasıl yani dedi. Elimden tutmasını bilenin yüreğini taşırım dedim.

Ben düşüncelerimi diğer insanların fikrini değiştirecek diye paylaşmam. Ben düşüncelerimi benim gibi düşünen insanlarla yalnız olmadıklarını bilmeleri için paylaşırım.

Kırk bin kere kırsam da hüznümün aynasını. Kader karşıma koyar hep bıkmadan aynısını.

Ey sevgili heyben acıyla dolar da nefes alamazsan gel. Huzur bulacağın kıyılarım senindir. Umutların solar kurur da su bulamazsan beraber sulayalım gözyaşlarım senindir. Kanadın kırılır da maviye uçamazsan ne güne duruyor al kanatlarım senindir. Çaresiz çilelere bir umut bulamazsan kendime ettiğim dualarım senindir. Mevlâna

Boğazımda kalan mutluluğu sırtıma vura vura çıkardılar.

İnsan geride bıraktıklarını özler elinin altındakilerden sıkılır ulaşamadıklarına tutulur ve ulaşılmaz olan hep aşk olur!

Gidene üzülme sevse gitmezdi. Gelene sevinme o da başkasından geldi.

Özledim diyorsun mektubunda. Sadece kuru bir özledim mi yazdı yanık yüreğin.

Canımın içi sen hangi şiirden kaçıp geldin yüreğimin orta yerine?

Bazen en uzun yolculuk iki insan arasındaki mesafedir.

Öyle sessizce öldüm ki defalarca hiç bir zaman anlaşılmadı yokluğum.

Gitme zamanı gelmişse dur demenin zaman geçmişse dön demenin aşk bitmişse yeniden demenin hiç bir anlamı yoktur.

İyileştirir diye medet umduklarımız tekrar tekrar yaralıyor bizi.

Sorun ne olursa olsun kalbinize her şey yolunda demelisiniz. Çünkü kalbiniz hassastır ve sözlerinize çabuk kanar.

Cesaret illa kükremek değildir. Bazen gün biterken usulca yarın yeniden deneyeceğim demektir.

Kötü günde katkısı olmayanın iyi günde hissesi yoktur.

Mevzu derin sana aşığım.

Özlemek denmez buna bunun adı yangın.

Sen benim en doğru yanlışım. Tövbesi olmayan günahımsın. Uzak duramadığım yasaklım en açık ettiğim saklımsın. Sen başımdan giden aklım severek çektiğim ahımsın.

Gönül yorgun düştüğünde yürek dilsiz kalır.

Dil susarsa bi çare lakin yürek susarsa ne çare.

Yüz kere yere düşmüş olayım; başkalarına çelme takan biri olmayacağım. Ben kazanan değil, insan olmak istiyorum.

Özlerim ben seni seninle bile, vuslat mı hasret mi adını sen koy, aşkınla yakıp da düşürdün dile sevgi mi nefret mi adını sen koy.

Biz gönlümüzde ne gemiler batırdık kıçı kırık bir sandalın lafı mı olur.

Gönül almayı bilmeyene ömür emanet edilmez…

Üşüdüğümüzde camı kapatmak kadar kolay olsaydı keşke sevilmediğimizi anladığımızda o kişiye yüreğimizi kapatmak.

Oksijeni bilmem ama kokun şart.

Samimiyetin belirtisi gözler dürüstlüğün ifadesi tutulan sözlerdir!

İlk görüşte mi yoksa ilk gülüşte mi?

Gece en karanlık ve ebedi göründüğü zaman gün ışığı en yakındır. Her gecenin bir sabahı vardır.

Tutacak el bulamazsak bizde elimizi cebimize koyar yürürüz. Sıkıntı yok.

Sen kokuyor yokluğunda içtiğim sigaralar.

Yalnızlık yazarsın da düzelten olmaz. İşte o zaman yalnızsındır.

Ey yar! Seninle ölmeye geldim. Ateşsen yanmaya yağmursan ıslanmaya soğuksan donmaya geldim.

Beni kaybetmeyi başaranı asla kazanmak için uğraşmam.

Hâlbuki ben onun düşmekten korktuğu uçurumun dibindeyim.

Aslında söylediklerimden çok sakladıklarımda gizliyim. En iyisi anlamak için konuştuklarımdan çok sustuklarıma kulak verin.

Aşkın her halini gördüm artık ne hali varsa görsün.

Beni yokluğunla savaştırma. Kaybederim.

Farklıyız güzelim birbirimizden apayrı dünyanın insanlarıyız tek suçu sevip de yaşamak olan bir anlık hevesin kurbanlarıyız.

Şairler şiirler yazıyor, ressamlar resimler yapıyor ve biz ozanlar türküler söylüyoruz. Peki, bütün bunları niçin yapıyoruz? Dünya alışkanlıktan değil de, sevgi ve mutluluktan dönsün diye.

Sevdiklerimiz üzülmesin diye içiniz kan ağlarken bile tebessüm edebilecek kadar güçlü olur seven insan.

Mesele aklın kabul ettiğini kalbe anlatabilmekteydi. İşte onu beceremiyorum.

Yetimhanede yaşayan küçük bedenlerin ranzalarına yazdıkları anne kelimesi kadar masum olmalı aşk.

Ağaçtan meyve bekliyorsan dalını insandan sevgi bekliyorsan güvenini kırma.

Aklıma yuva yapıyor gülüşlerin.

Bu ayrılık adil değil kokun ben de, aklım sende kalıyor.

Kaç kadeh kırıldı sarhoş gönlümde. Ne yaptıysam seni unutamadım.

Vedalar gözleriyle sevenler içindir. Çünkü gönülden sevenler ayrılmaz.

Çok pahalısın ulan mutluluk.

El sendedir dil sende diken sende gül sende. Her an imtihandasın ağlasan da gülsen de.

Güzel bir gülü güzel bir geceyi güzel bir dostu herkes ister. Önemli olan gülü dikeniyle geceyi gizemiyle dostu tüm derdiyle sevebilmektir.

Ağladım ama belli etmedim haykırdım ama isyan etmedim çaresizdim ama asla pes etmedim sensizdim senden de gitmedim.

Ne yormak istedim seni. Ne de yormak kendimi. Çok çalıştım gitmeye de kalmaya da. İkisi de aynı acı ikisi de rezil. Daha öncede gitmiştim ama böyle kalarak değil böyle kalarak değil.

Dalında son bir yaprak olmaktır yaşamak ve asi rüzgâra direnmektir. Fırtına koparken bile ağız dolusu gülebilmektir her şeye inat.

Sonra bir sigara yakıyorsun. Gökyüzünü seyrediyorsun. Bakıyorsun hala her şey yerli yerinde, sen sadece kendini ziyan etmişsin.

Her gün aklımdan geçiyorsun insan bi selam verir.

Kahrolsun yan yana olmadığımız her yer.

Gözlerin çocukluğuna inmek gibiydi. Belki de o yüzden inandım her masalına.

Sevdanı bulutların üzerine yazmışsın. Yağmur olarak dökülüyor gözlerimden.

Ekmeğime hoşça kal sürdün ya sen ben şimdi aşk karınla sana ne şiirler yazarım.

Bazen doğru olanı yapmak için en çok istediklerimizden vazgeçmememiz gerekir. Hayallerimizden bile.

Seni içimde yaşatmak için neleri öldürdüm bir bilsen.

Seni seviyorum diyen sözlere değil senin için ağlayan gözlere inanın.

Giderken Allaha emanet ol dedi! Güldüm zaten başka kimim var ki?

Ben ölseydim, o belki ağlardı. Ama o ağlasaydı, ben ölürdüm. Özdemir Asaf

Şimdi vur kendini. Unutulmuş bir şiirin son dizelerinde sonra yarım kalan bir şarkı ısmarla kendine. Bu kentte böyle ölünür.

Ne kazandığını bilmiyorum ama umarım beni kaybettiğine değmiştir.

Gerçek şu ki hayallerimizdeki insanların hayallerindeki insanlar değiliz.

Tanıdığımıza pişman olduklarımız çoğaldıkça yeni tanışacaklarımızdan korkar olduk!

İncit beni gerçek ile. Ama asla rahatlatma yalan ile.

Ne bileyim be sevgili. Öyle güzel baktın ki gözlerime. Sevmek değil ölmek geldi içimden.

İnsanlar kırmızı güllerin peşinden koşarken altında ezdikleri papatyaların farkına bile varmazlar.

Manzarası sen ol gözlerimin, her baktığımda yeni mutluluklar göreyim.

Aşkın hikâyesini durmaksızın feryat eden bülbüle değil. Sessiz sedasız can veren pervanelere sor.

Ruh her zaman kendini nasıl iyileştireceğini bilir. Esas zorluk zihni susturmaktır.

Çok pahalısın be mutluluk. O kadar param yok.

Şu geniş dünyaya sığmayan gönül, bir odaya kapandı kaldı.

Gece uyuyamayan insanların gündüze sığmayan acıları vardır.

Güzel derlerdi çocukken aşka, sanki uçarmış tutulan aşka, anlatılanlar başka, yaşanan başka, bir daha sevmek için, heves mi kaldı.

Sevmek zahmetli iş bu zahmete katlanamayan yaşadım desin ama sevdim demesin.

Yeri gelir sevdiğin kişinin yaşadığını bile bilmek sana yeterlidir.

Halden ala halsizliğim sözden ala sessizliğim. Ben seninle olduktan sonra umurumda değil kimsesizliğim.

Beni yıpratan hayatın kahpeliği değil insanların sahteliği.

Zihinleri kapalı olanların en büyük problemi ağızlarının daima açık olmasıdır.

Bu kentin en tenha yeri kalbimdir şimdi.

Sus be yüreğim bende biliyorum özlediğimi! Sus ki bilmesin özlediğimi!

Geçen gün arkadaşlar meyhaneye gitti. Gamsız almadılar.

Öyle olmuyor be çocuk. Ben de çok geç öğrendim. Kimi seveceğini seçemiyor insan.

İkimizi bir kefene saralar bir kabirde sır olalım sevdiğim.

Kıyamam dediklerimiz bizi ince ince kıyıp pembeleşinceye kadar kısık ateşte kavurdular.

Tek ihtiyacım birazcık sen.

Mevla’m görelim neyler. Neylerse güzel eyler.

Düştüğünde yanında olan değil kalkman için el uzatandır. Unutma.

Saç diplerimden tırnak uçlarıma kadar kırgınım sana.

Utanılacak bir şey değildir ağlamak yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı.

Hayallerim yok benim. Hayırlısı olsun dediğim gün hepsinden vazgeçtim. Tıp ne kadar ilerlerse ilerlesin ar damarındaki çatlağı tedavi edemez.

Sen benim bakışına hasret kaldığım sesine özlemle bağlandığımsın. Özlemim hasretim bakmaya doyamadığımsın. Bahtıma doğanımsın. Olmazsa olmazımsın. Nefretim öfkem kinim sevincim umudum düşüm rüyam hayalim ama en çok ağlatan en çok kanatansın. Sen tarifi imkânsızımsın.

İnsanların seni en çok sevdiği zaman onların işine en çok yaradığın zamandır.

Boynu bükük duruyorsam eğer içimden öyle geldiği için değil yüreğimden gidenler olduğu içindir.

“Şurama batan” diyor şair. Şurama batana özlem demeselerdi bıçak derdim.

Gelse affetmem diyorsun ama adını duyunca gözlerin doluyor be oğlum.

Eğer aşk yalansa acısı neden bu kadar gerçek.

Zaman seni bana verecekse mesafelere razıyım.

Sevmek bazen vazgeçmektir. Kimine göre gidenden kimine göre kendinden.

Elimdeki resmin yerine kendin olsaydın. Olsaydın da benim yine derdim olsaydın.

Ey gönlüm bilmez misin gözler sebepsiz yaşarmaz dudaklar sebepsiz kurumaz gönülde bir dert olmadıkça kimsenin yüzü sararıp solmaz.

Sonra geldin güldün papatya tarlası oldu çorak topraklar.

Sen benim hiç bıkmadan saatlerce seyre daldığım tövbe tutmayan en tutkulu sevdamsın.

Misafirin çocuğu gibiydin. Geldin dağıttın ve gittin.

Ve şükür. Tefekküre duran derviş gibi narin. Sızı ince yara derin.

Dön bak arkana yeğen gitmez dediğin kaç kişi yanında.

Her sabah uyanıp ilk seni seviyorum.

Size sıradan biriymiş gibi davranan hiç kimseyi sevmeyin. Oscar Wilde

İnsanın en büyük hatalarından biri de doğru zamanda yanlış kişilerle doldurmaktır. Charles Bukowski

Sen benim en güzel hislerimsin.

Çıkartın sigaraları, bu gece hayal kuracağız.