Damar İnstagram Sözleri

Sırt üstü gömülür insanlar, ama sen beni yüzüstü bıraktın.

Şurama batan, diyor şair… Şurama batana özlem demeselerdi bıçak derdim.

Vazgeçmek yok güzel insan! Bak Allah var, umut var.

Masal kitabı gibisin, okuması güzel ama inanması çok zor.

Ölürsem beni yârimin kalbine gömün. Mekânım cennet olsun.

Ayakta kalmasını bilen insanlar için, kaybetmek büyük bir mesele değildir.

Sen benim bakışına hasret kaldığım sesine özlemle bağlandığımsın. Özlemim hasretim bakmaya doyamadığımsın. Bahtıma doğanımsın. Olmazsa olmazımsın. Nefretim öfkem kinim sevincim umudum düşüm rüyam hayalim ama en çok ağlatan en çok kanatansın. Sen tarifi imkânsızımsın.

Akşam olunca sadece havalar kararmıyor.

Yüreğimizde ölen insanların, dilimizde duası olmaz bizim!

Sakın ümidini kesenlerden olma.

Çok güzel gülen insanlar var; içleri paramparça!

Sustuğum yerde sen varsın. Konuştuğum yerde özlemin.

Kalp durduğu zaman değil, unutulduğu zaman ölür.

Kaybettiklerimize yakalım, sen benden başla.

Oyun bitti perde kapandı gerçek hayata hoş geldin.

Ve sonra anlıyorsun. Hiç kimsenin hiçbir şeye değmediğini.

Olursa olur, olmazsa bir sigara daha yakarız.

Düşerken iki şeyi asla unutma: kimin seni ittiğini ve kimin seni tutmadığını. Ayağa tekrar kalkınca lazım olacak.

İki şey yıkar insanı; dostundan gelen ihanet, düşmanından gelen merhamet!

Zor günler, dostu düşmanı ayıklamak için var.

Bir kere düşsem, iki kere kalkarım. Herkes rahatına baksın!

İçime attıklarım benden daha ağır.

Güzel derlerdi çocukken aşka, sanki uçarmış tutulan aşka, anlatılanlar başka, yaşanan başka, bir daha sevmek için, heves mi kaldı.

Yarınlar güzel olacak demişlerdi. Daha ne kadar yatıp kalkacağız?

Varsın olmasın hayatta her istediğimiz, biz olana “Elhamdülillah”, olmayana da “Eyvallah” demesini biliriz.

Yağmur olsan binlerce damla arasından tutardım seni. Çünkü, Korkarım. Toprak aldığını vermiyor geri.

Üzülmem mi sanıyorsun yürek ağlar gözden önce.

Biz gönlümüzde ne gemiler batırdık. Kıçı kırık bir sandalın lafı mı olur!

Özlerim ben seni seninle bile, vuslat mı hasret mi adını sen koy, aşkınla yakıp da düşürdün dile sevgi mi nefret mi adını sen koy.

Düşene tekme atmak bize yakışmaz. Kalkınca hesaplaşırız.

Ne yormak istedim seni. Ne de yormak kendimi. Çok çalıştım gitmeye de kalmaya da. İkisi de aynı acı ikisi de rezil. Daha öncede gitmiştim ama böyle kalarak değil böyle kalarak değil.

Bu böyledir! Gündüz biriktirir sonra geceye dökeriz içimizi!

Yıkılan sadece hayallerim, kişiliğim ve karakterim değil.

İstersem çare, istemezsem bahane bulurum. Sen rahat ol!

Kalemimin kurşunu bitmiş, öldüremiyorum seni.

Sakat ol, topal ol, sağır ol, duygusuz ol, hissiz ol, lal ol, kör ol… Ama asla “ŞEREFSİZ” olma!

Ne kadar gülersen gül, mutsuzsan annen gözlerinden anlar.

Kurulu bir düzenim olsun isterken, meğer ne çok dağılmışım ben!

Unutulmak kadar acıdır bazen yaşamak.

Umudun rengi siyah olunca, kör olmamak elde değil.

Senin de sevgin yalan, yalan dünya gibi sende yalansın.

İçiniz kahpelik, dışınız sahtelik!

Canı yanmış insanlar tehlikelidir. Nasıl savaşacaklarını öğrenmişlerdir.

Neden sancılar eksik olmaz, iyi insanların yüreğinden?

Biz o ihtimallerin üstünde çok sigara söndürdük.