Kırgınlık Mesajları

Birçok kişinin hayaliyken, senin gerçeğin olabilirdim.

Kızgınlığım geçer de kırgınlığıma çare bulamadım.

Eğer gerçekten önemseniyorsan, bir şekilde seninle ilgilenmenin bir yolunu bulur. Bahanelerle falan uğraşmaz.

Ben kimseyi kırmadan yaşamaya, herkesin gönlünü hoş etmeye çalışırken hep kırıldım.

Bir zamanlar yüzümdeki tebessümün sebebiydin oysa şimdi gözyaşlarımın.

Oysa ne çok şey var sana diyemediğim, suskunluğumda.

Birini gerçekten sevdin mi; Yaşı, ne kadar uzakta olduğu, boyu, kilosu sadece lanet birer sayıdır.

Dal kırıldığı yerden, insan de kırıldığı kalpten koparmış.

Kırılmış bir kalp; yanmış kül olmuş evin, cepte kalan anahtarlarına benzer.

Kırıldım bir kere sana, kolay olmayacak benim için biliyorum ama baktığın ayna gibi kırdın beni bir daha aynı olmayacak gibi.

Çiçekler rüzgârın şiddeti ile kızlar erkeklerin ihaneti ile sorarlar.

Sessizliğin duyulur bomboş odamda, dokunsalar ağlarım.

Yeniden sevmeni istiyorum anladın mı yokmuşum gibi yeniden istemeni!

Halimi hatırımı sorma iyiyim buralarda. Biraz hatırım kaldı gitmelere, biraz da halim yok artık seni sevmelere.

Belki de susmak, gerçeği anlatmanın tek yoluydu!

Yazıyorum, çünkü içimde susturamadığım bir ses var içimde.

Benimle konuştun, benimle gülümsedin. Şimdi bunları bu kadar çabuk unutabiliyor olmandan nefret ediyorum.

Bir süre sonra anladım ki; vazgeçilmez olan sen değilsin. Vazgeçmeyi bilmeyen benim.

Eğilmedik, bükülmedik ama çok kırıldık.

Sadece gelecekteki mutluluğumuzun hayalini kurarken gerçekten mutlu oluruz.

Bazen kırılsam da susuyorum, Kırmaktan korktuğum için… Mevla kalbi kırık eylesin de Kalp kıran eylemesin.

Ben sadece sevmeyi biliyorum, unutmayı öğrenemedim.

Hadi elindeki bardağı yere at. Sonra özür dile. Onu kırmak istemediğini ve onunla tekrar su içmek istediğini söyle. Komik değil mi?

Öfke, kızgınlık gelip geçiyor da kırgınlık hiçbir yere sığmıyor.

Değmiyor bazen, uğruna yorulduklarımız. Nazım Hikmet

Kızgınlık çok gürültülüdür, oysa kırgınlık ne kadar sessiz.

Ben zamansız girdim hayatına, sense zamanla çıktın hayatımdan. Aramızdaki fark buydu sadece.

Dokunma bana öyle çok kırıldım ki her kelimem bir yerini kesebilir.

Az önce oturma odasından mutfağa geçtim. Dönerken salona da bir göz attım. Eğlenceden öleceğim, çılgınlık diz boyu.

Ücretsiz olmasına rağmen sevmesini beceremeyen insanlar var ne yazık ki.

Ne kadar iyileşirse iyileşsin bir kere kırılınca bir daha ki sefere sakınıyor insan kendisini.

Ağladıktan sonra gider aynaya bakarsın, aslında olanlara değil de haline üzülürsün.

Üşüyorduk, canımızı yakan insanlara bir daha sarıldık.

Bir hayal uğruna bin hayal kırıklığına uğradım. En sonunda öğrendi kalbim, kırıldığı halde atabilmeyi.

Şimdi sen hangi yüzyıldasın sevgili? Ya erkenden gelip ölüyorum yine ya da geç kalıp yetişemiyorum sana.

İnsanlara güvenmek mi bir daha? Şeytanın cennete girme ihtimali kadar az ve morgdan bir ceset alıp kalp masajı yapmak kadar saçma.

Ey can! Kimseyi kırma, sözden ağırı yoktur. Beden çok yükü kaldırır ama gönül her sözü kaldıramaz. Mevlâna

Kırdıysa sessiz kal. Sessizliğinden kırıldığını anlamıyorsa onsuz kal.

Artık kopardığın papatyalara sorarsın ‘Hani sevecekti! ‘diye.

Hani derler ya; insan sevdiğine hiç kırılır mı diye? Aslında insan en çok sevdiğine kırılır!

Gözlerimden tut da ciğerlerime kadar kırgınım. Can Yücel

Ve bazen kırılıyor insan saç uçlarına kadar.

Kıskanılmaktan rahatsız olan birini hiç sevmeyin. Ne demek kıskanılmaktan rahatsız oluyor, sevilmekten de rahatsız olur o. Değer bilmez mal.

Güvensiz kalplerimizi karakteri bozuk insanlara borçluyuz.

Kendime tüm yalanlarım tükendi! Yeni yalanım ol, tut elimden kandır beni.

Hıçkıra hıçkıra ağlattın ya beni ölsem de unutmam seni.

O da o kadar doğru bir seçim değilmiş demek ki. Boş ver be dostum.

Ve her şey bir gün biter. İnsan en başta bunu kabullenirse daha sonrasından güçlü olabiliyor.

Sadece ben değil, hayallerim de sana kırgın.

Bilirsin; kimsenin hakkı kalmaz kimsede. Ne bir milim ileri ne bir milim geri, tam beni kırdığın yerden kırarlar seni.