İnstagram Hikaye Sözleri

Bakma öyle suskun durduğuma, dağlarında sesi çıkmaz unutma!

Ben artık ikinci bir şansı hak ettiğini düşünmüyorum.

Ben her şeyi tek başıma yaptıktan sonra bir yerlerden çıkıp dahil olmanıza hiç gerek yok. İş işten geçti.

Yüreğimin anahtarını verdiğim insanlar tarafından zamanım yeterince çalındı. Artık tek bir anımı hak etmeyenleri kolaylıkla silebiliyorum.

Anlamını kaybedeni geri getirmeye çalışmayın, bırakın inceldiği yerden kopsun.

Yüzüne bakarsam gülümserim deyip kafayı başka yöne çevirmek güzel bir küskünlük.

Ne zor şey insanın hissettiklerini söyleyememesi, ne zor şey severken susmak. Bu ömür susmalar için fazla kısa değil mi?

Ağızda lokma varken konuşmak kolay, yüreğimde sen varken iken susmak ne zormuş be!

Bir gün beni aramanı bekliyorum ama öyle telefonla değil. Sevgimi, değerimi, kıymetimi, her şeyi.

Bazı şeyleri gözlerle görmeye gerek yok; kalp gözüm yeterince görüyor.

Aferin sana kirpik! İşte şimdi gözüme girdin.

Ne yaparsan yap değiştiremeyeceğin şeyler varmış hayatta. Böyle olması gerekiyormuş demek ki dedim. Pes etmek değildi benimki, kabul ettim.

Bir insanı bunca zaman boşuna sevdiğini anlamış olmaktan daha büyük bir çöküş görmedi hiçbir imparatorluk.

Bana önemsizmişim gibi davrandığı her an uzaklaşıyorum.

Her insan hata yapar, sen yanlış yaptın.

Bazı arkadaşlar kardeş kadar değerli.

Anne sevgisi hariç her şeyden şüphe ediyorum.

Anlamak isteyene sessizliğin bile yeter, Anlamak istemeyene bağırsan ne fayda!

Yaşadığım şeyler ne kadar güzel olursa olsun aklımdaki insan yanımda olmayınca yarım bile edemeyecek kadar eksik oluyorum.

Bir insana kırdığını söylemek çok yorucu değil mi? Seni incitene ne olduğunu anlaması için çabalayan sensin.

Alıp başımı gitmek istiyorum bu şehirden, nereye olursa.

Zamanı gelince her şey daha iyiye gittiğinde, şu an yanımda olmayanların elimi tutmasına izin vermeyeceğim.

Allah gönlüne göre versin, diye dua ettiklerinde hep seni düşünüp âmin dedim ben.

Bazen birini delice severken ki halini özlüyor insan.

Benimsin demek kadar samimi bir kelime daha yok.

Aklı yarda olanın, gözü yerde olurmuş.

Ne gemisi kaptan, bizim dünyamız battı!

Gözleri uzaklara dalan birisinin, yakınlarda olmayan bir hikayesi vardır.

Alıştım artık, cümlesi çok umutsuz değil mi?

Bazen ölüm olsaydı da ayrılık olmasaydı dersin.

Çok sevmeye değil, hep sevilmeye ihtiyacım var.

Benimsin kadar samimi bir kelime daha yok.

Ne zaman gülecek bu yüzümüz demeye kalmadan bir darbe daha yiyoruz hayattan.

Ben sana liman olurum diyenin, denizinde boğuldum ben.

Anlamak isteyen her türlü anlar, O yüzden boşa çaba harcamayın.

Beni kötü biri olmak zorunda sen bıraktın, şimdi bunu yargılamak yaptığın en aşağılık şey.

Vefa çok ağır yüktür. Her insan taşıyamaz.

Bazı insanlara merhamet etmek kendi mezarına toprak atmak gibi bir şey. Haddini, yerini, konuşmasını bilmeyenlere bunu yapmayacaksın.

Tabiatta da öyledir, güzelse zehirlidir.

Aşkı gerçek olsaydı zaten bitmezdi, seven insanlar birbirlerini beklerdi.

Nerede olursan ol başını yastığa koyduğun zaman kaçınılması imkânsız şeylerle birlikte uyuyorsun.

Artık yazılacak bir şey kalmadı. İcraata döktükten sonra göğe bakalım.

O kapı kapandı diyorsun ama durmadan delikten bakıyorsun.

Nerede ve nasıl yaşarsanız yaşayın, son bakışmada gördüğünüz o an, insanın beyninde bir tablo gibi hep asılı kalıyor.

Bir gel diyeni olmayınca şarkılara sığınıyor insan.

Yaşın değil, yaşadıkların öğretir sana hayatı.

Artık seni sevmeyişime üzülüyorum, seni severken bir başkaydım ben.