Hayattan Bıkmış Sözler

Şu duvara o kadar çok şey yazasım var ki; ama işte duvara konuşuyormuş gibi olduğu için susuyorum.

Bıktım artık her gün aynı hayatı yaşamaktan, bıktım artık yalnız başıma bir hayat sürmekten, bıktım artık insan olmaktan.

Ben bu hayatı seninle yaşamaya başlamıştım ve seninle bu hayatımdan bıktım artık, yaşamak ağır gelmeye başladı.

Hayallerim, amaçlarım, sevdiklerim, değer verdiklerim kısacası tüm beklentilerim bir bir alındı elimden, kimse anlamıyor benim halimden, bıktım artık bu bahtsız kaderimden.

İnsan ölmek isteyince ölmüyormuş, yaşarken her gün defalarca ölüyor ama toprağa girmiyormuş.

Kızgınlığım, yorgunluğum geçer geçer de; kırgınlığım asla geçmez.

Neden yorgunsun sorusuna cevap aramaktan ve bunu sormasınlar diye gülümsemekten yoruldum. Cemal Süreyya

Bu hayattan bıktım artık. Her gece yalnızlığıma mahkûm olmaktan, çaresizce düşünüp, düşündükçe yanmaktan bıktım artık.

Şu anda çekilmez bir haldeyim. Yorgunum, uykusuz, hüzünlüyüm. Sanki bir şey beni engelliyor ve özgürleşemiyorum. Franz Kafka

Hayat her zaman mutlu ve neşeli olana güzel, derdi kederi olana acı ve ıstırap verici.

Yalandan kim ölmüş ki diyorlar. Doğrudur yalandan beden ölmez ama gönül ölür, güven ölür, insanlık ölür.

Bazı insanların ikiyüzlülüğünden, kişiliksizliğinden uğraşmakla yoruldum, yaşadığım bu hayattan bıktırdılar beni.

Umuda doğru giden her gemim battı, yeni hayallere açılan her kapım yüzüme kapandı, hayattan bıktığımı anlattım kimse anlamadı beni.

Her şeyden biraz kalır diyordu hayat. Kavanozda biraz kahve kutuda bir kaç sigara insanda biraz acı. Turgut Uyar

Ne yaparsan yap, daima pişman öleceksin. Belki yaptıklarından, belki de yapmadıklarından. Dostoyevski

Benim de hayattan beklentilerim ve umutlarım vardı seni tanımadan önce, ama seni tanıdıktan sonra hayattan bir beklentim, bir umudum kalmadı artık.

Senden gitmek istiyorum hayat ama gidecek başka bir hayatım yok, senin bana oynadığın oyunlardan bıktım yoruldum artık.

Bu hayatta herkesler beni terk etti gitti, bir yalnızlığım beni bırakmadı.

Sabah yeni doğmuş, güneşe, güne günaydın diyemeyecek kadar, yeni hayallere giden gemiye binemeyecek kadar yorgunum.

Söyle be hayat istediğin nedir senin benden, ben senden bir parça huzur istedim onu da çok gördün bana.

Artık herhangi bir hayale kucak açamayacak kadar yorgunum.

Dallarda asılı durmaktan yorulan yapraklar da düşüyordu yerlere. Cengiz Aytmatov

Yüreği ile yaşamayana yüreğinin sesini duyuramazsın.

Ben senden bıktım hayat, bana çok çektirdin, hep ağlattın bir gün dahi güldürmedin. Var git yoluna biz seninle anlaşamadık.

Yeni başlayan güne umutla bakacak, hayata gülümseme adım atacak, hayata tutunduğum tek dalım sendin, o dalımı da kırdın.

Hayat nasıl gidiyor diyorlar bilmem diyorum yaşayan birine sorun.

Bazılarının mutluluğu pazarda satılıyormuş gibi hep mutlu, benim mutluluğum ise karlı dağların arkasında saklıymış gibi zorlu.

Gelme hayat benim üstüme artık ben yoruldum senin sorunlarından, sıkıntılarından. Git kendine başka birini bul.

Tamam hayat pes ediyorum sen kazandın, ben yoruldum gelme artık üstüme.

Bıktım hayattan bıktım sizden, anlamsız bakan gözlerinizden.

Bu gündelik bir yorgunluk değil, hayat yorgunluğuydu.

Tepemden tırnağıma kadar, işte o kadar sana kırgınım hayat.

Bu hayattan umuda gidecek hiç gemim, yeni hayallere açacak hiç yelkenim kalmadı artık.

İnsanlar hayatı boyunca birini bulur yaşamak için ama birbirini bularak yaşamak her insana nasip olmaz.

Umutlarım hayallerim hepsi çöpe atıldı, artık sana yeni sayfa açmaya korkuyorum hayat.

Hayatta benim yerimde olsaydı, benim gibi yalnız kalsaydı, her gece gözlerinden yaşlar dökülseydi, eminim o da kendinden bıkardı.

Aslında ben de çok bıktım her şeyden ama annem üzülmesin diye gülümsüyorum.

Bu hayattan çoktan bıktım aslında sadece şu sokaktan sen çıkarsın diye dayanıyorum.

Bırak yaşamaktan bıktım demeyi, gözlerimin kapağını kaldıracak kadar gücüm kalmadı.

İnsan zamanla yorgun şehirlere dönüyor, terk edilmiş evler, kurumuş otlar, sesiz geceler gibi geçiyor günler.