Hayata İsyan Sözleri

Ecelle sözlü ölümle nişanlıyım, tesadüfen doğdum yaşamak zorundayım, alayına isyan kralına ölüm.

Tutar yönünü şaşırır hasret cehennemine düşersin. Sonra o kadar uğraş ki o yangını söndüresin.

Bir gün sevgilim sordu aşk nedir diye. Biraz zaman istedim düşüneyim diye, ertesi gün gördüm onu bir başkası ile kulağına fısıldadım aşk ıstıraptır diye.

Edepli edebinden susar, edepsiz de ben susturdum zanneder. Aşk sevgiye isyanda, ağlıyor gökler, yavaşça güneş batmakta, gök karanlık ay ağlamakta.

Biz deli rüzgarların deli dalgaların adamıyız sevdik mi destan kızdım mı katliam oluruz.

Sana dalgalardan kalem yaptım ve kıyıya seni seviyorum yazdım, sen de inandın değil mi? Sen delisin, seni sevmedim, sana bağlandım sana taptım.

Mürekkepten denizler, kâğıttan gemiler yaptım. Sonra ismini her yere yazdım. İsmini yazınca seni sevdiğimi sandın, ben seni sevmedim sana taptım!

Çok seviyordun çok istiyordun benim ol diyordun olmadı zalim çok mu istedim senden ayrılık birden neden bu can feda benden var mı benim gibi seven.

Sen seni özleyenin özleminden habersiz özlemle özlenmektesin sen var ya sen, özlemlerin içinde en çok özlenensin!

Allah’a sitem etme günahkâr olursun her güzele gönül verme isyankâr olursun.

Gözleriyle gözlerine göz koyanın, gözlerimle gözlerini oyarım. Gözlerini gözlerden sakın, gözlerin gözlerime lazım.

Seni seninle sevmeme engel oldun ama ben seni sensizde sevebiliyorum, buna da engel olabilecek misin?

İsyankâr gençlik çık aleme, alem isyankâr gençlerin peşinde!

Ne seni sevene düşmanım, ne de seni sevdiğime pişmanım, sadece senle olmak varken, sensizliğedir isyanım.

Kalem olsa dünyadaki bütün ağaçlar ve bütün denizler mürekkep olsa senin şiirini yazamam yine de.

Bazen uzun cümleler kurarsın, anlayan olmaz. Susar bir nokta koyarsın, duymayan kalmaz.

Sen geceyi bana bela ettin. Bense sana olan her şeye lanet ettim.

Ömrümde yapabildiğim en güzel şey adına ve aşkına isyan etmek isyankâr olmak.

Ve bir gün kalem diyecek ki bu kadar yazdığın yeter. Artık çiz gitsin.

Suskunluk soylu bir meydan okumadır. Ama soysuz insanlara işlemez!

İsyanım bu hayata değil güzelim, isyanım bu aşka!

Sevgimiz yavaş, yavaş süzülen çisil çisil yağmur gibi ama ırmakları taşıran cinsten.

Gitme yanımdan kal bu dünya bana sensiz zindan sözlerimi dinlemeden gitme isyanım herkese!

Eğer beni bu sokakta, bu mahallede, bu şehirde bulamazsan sevgilim bil ki ben, Gözlerinin daldığı yerdeyim.

Sert rüzgarlar karanlık geceleri severmiş, aynen benim seni sevdiğim gibi.

Dünyan öyle bir kararsın ki, seni aydınlatan tek ışık gözlerim olsun.

Dışımda kahkahalardan bir suret, çimde kan ağlayan bir çocuk.

Sen var ya sen aynı sigaram gibisin. Dumanı gözlerin? Külü dudakların. Yalnız aranızda bir fark var sigaramı ben, beni ise sen yakıyorsun.

İsyan etme gökyüzü benim kadar ağlayamazsın.

Nankörsün ey sevgili bu askın katılısın askım demem ben sana sen sıradan birisin.

Tutacak el bulamazsak, biz de elimizi cebimize koyar yürürüz, sıkıntı yok!

Samimiyet istiyorum artık. Boğuldum dili süslü ama yürekleri boş insanlardan.

Dünde, bugünde, yarında? Yüreğin kadar yanındayım. Kendini yalnız hissettiğinde elini kalbine koy; ben hep ordayım!

Seni ben değil gözlerim seçti, onlar sevdi onlar beğendi. Sen benim değil onlarınsın gittiysen bana ne onlar ağlasın.

Şu yalan dünyaya, mutluluğumuzu engelleyenler, savaşları başlatanlar isyanım sizleredir.

Seni asil insanların basit sevgileriyle değil, basit insanların asil sevgileriyle sevdim. Bu güzel aşkımıza nokta koyma, sana kucak dolusu virgül getirdim?

Su yalan dünyamda sendin tek gerçeğim dilimde şarkımdın sen şimdi nefretimsin.

Yaradan’a sitem etme günahkâr olursun her güzele gönül verme isyankâr olursun.

Üç kuruşluk insana beş kuruşluk değer verirsen kalan iki kuruşa da seni satar!

Benim için ne olduğun hiç önemli değil. Sonuçta gözlerimin sana baktığı kadarsın. Ben o gözleri senden çektiğim an hoş bir anı olarak kalırsın.

Bir şeyden çok eminim, kendimi üzdüğüm kadar kimseyi üzmedim hayatta.

Hasretin acıya boğmuşsa beni; gelmezsen unutmak hakkım değil mi?

Sevmek ölmektir bence, ben de sevmiştim ölmeden önce.

Madem çaresizliğe hüküm giymiş bu hayat, o zaman ölmek için yaşamak gerek.