Halep İle İlgili Sözler

Bir derdime, bir de Halep’e baktım; önce derdimden, sonra kendimden utandım.

Cehennem olsa gelen göğsümüzde söndürürüz. Bu yol ki hak yoludur. Dönmek bilmez yürürüz.

Kâbe’ni yıkmaya gelen ebrehe ordularını yerle bir eden Ebâbil kuşlarını, tüm zalimlerin üzerine de gönder Allah’ım!

Bir zulmü engelleyemiyorsan en azından onu herkese duyur! Halep yanıyor.

Gezdim Halep ile Şam, eyledim ilim talep. Meğer ilim bir hiçmiş illa edep, illa edep. Yunus Emre

Mazlumu ezen midir anlamı güçlünün, yaşananları ifade bile edemez manası hüznün. Tarih hesap soracak bir gün zalimlerden elbet, bu büyük suçun cezası ne tutukluk, ne müebbet.

Tek damla yaş yokmuş dünyanın gözünde, öyle bir yara ki canımda, özümde, çocuklar dahi kavrulmuş Halep’in közünde.

Zulmün olduğu yerde tarafsızlık, namussuzluktur!

Halep ile arşın arşın ölçülür insanlığımız.

Ninnilerle uyutulması gereken bebeklerin kurşunlarla susturulduğu bir dünyada susmak, alçaklıktır.

Kan gölünde yavrular, parçalanmış cesetler. Harabe olmuş Halep kurşunlanmış yiğitler. Seyrediyorlar zulmü Ünesco lal, kör, olmuş. Devlerin aynasında Halep’im cüce olmuş. Size söyledim size Ey vicdansız sürüler!

Efendimiz (S.A.V) sevinince toprağa üzülünce göğe bakarmış. Yerde tevazu gökte ferahlık vardır çünkü.

Halep’te sadece insanı değil bin yıllık Türk medeniyetini de katlediyorlar.

Kudüs, anadır. Ümmet, Halep.

Halep içinde özgürlük kuşları uçuracağız. Ümmet olarak kardeş olarak insan olarak.

Sakın, Allah’ı zalimlerin yaptıklarından habersiz sanma! Allah, onları ancak gözlerin dehşetle bakakalacağı bir güne erteliyor.

Saatler Halep’i gösteriyor, aynı manzaradaki uçuruma bakıyoruz, gözlerimin arabaları acısız caddeler istiyor. Ölümü gölgesinden tanıyor, el kadar çocuklar.

Yetmedi mi ettiğiniz onca işkence, çoluk çocuk demeden kıydınız haince, insanlık ölüyor Halep’te!

Mehmet Akif Ersoy ne demişti: Irzımızdır çiğnenen, evladımızdır doğranan! Hey sıkılmaz! Ağlamazsan, bari gülmekten utan!

Bir cuma serinliği bahşet yüreğimize Rabbim. Kırılmalarımıza, acılarımıza, kalp ağrılarımıza merhem olsun.

Enkazlar altından duyuluyor feryatlar, gün geçiyor, bitmiyor ki katliamlar. Yaşanılıyor insanlık dramı, gönülleri dağlıyor anaların ağıtları.

Halep’te göğsüm yandı, Halep ateş altında! Peygamber sancağı topraklar, zulme reva bulunmakta.

De ki “Siz mutlaka yenilgiye uğrayacak ve toplanıp cehenneme doldurulacaksınız.” Âli İmrân Suresi 12. Ayet

Umutsuzluk yok, dua var. Acele etmek yok, sabretmek var. İmkânsız diye bir şey yok, çünkü Allah var.

Allah mutlak üstündür, kimsenin yaptığını yanına bırakmaz.