Ağır Mesajlar

Sana canımı feda etmeye hazırken beni yalanlarınla mutlu ettin şimdi anladım ki o yalanlar benim yaşamadığım acılarmış…

Sen insanlıktan nasibini alamamış bir mahlûksun, sen yalanların içinde kendini gerçek sanan bir parazitsin.

Sevme sevsinler sana önem versinler. Ağlama ağlat ki kıymetini bilsinler.

Her insana yalan söyleyebilir ama her insan doğruyu söylemek için yalanlara başvurur senin gibi.

Değer verdiğin insan sana değer vermiyorsa, bırak kendi değeriyle kalsın…

Öyle kolay değil benden kurtulman, hesabım bitmedi daha seninle, öcümü almazsam haram yaşamak, hesabım bitmedi daha seninle.

Niye ağlıyorsun dediler, sevdim dedim. Niye üzülüyorsun dediler, gönül verdim dedim. Elin kızı için değer mi dediler, meğerse değmezmiş…

Hayattan ders almayan insan, kendine veya başkasına ders veremez.

Bir dosta ve sıcak bir ele ihtiyacın olduğunda diğer elini tut. Kimseden fayda yok bu devirde.

Taklaya gelse de kurduğumuz düşler yüzümüzden eksilmesin o güzel gülüşler.

Bütün insanları sevebilirdim, sevmeye senden başlamasaydım.

Bir serçeydim sürüden ayrılmış, gökyüzünde kaybolmuş, o ise bir kartalmış avlanmaya çıkmış gelmiş bula bula beni bulmuş.

Sana insanlık dersi vermek isterdim ama bir hayvana ne kadar insanlık dersi verilebilir ki.

Dost diye nicelerine dayadımsa sırtımı. Sırtım yere geldi oysa dost dost gibi dost olsaydı sırtım yere gelmezdi…

Kokusuna sarılıp sarhoş olmak varken yokluğuna sığınıp berduş olmak çok mu koyuyor.

Yarı yolda satacak olan varsa baştan def olsun, bir insan ya doğuştan adam olsun, ya da kendi kendine yok olsun. İsteyen vursun…

Ben duygularım ağırdır benim yaşadıklarımı kaldıramazsın, sen sadece yalanların içinde küçük mutluluklar yaşarsın…

Unutma! Nasıl sensizliği ben yaratmadımsa, tadacağın bensizlikte benim eserim olmayacak…

Bilmeni istediklerimi buraya yazarım sen okursun, birde yazmadıklarım var yazsam kendinden soğursun!

Sana o kadar kırgınım ki, seni bin parçaya bölsem yetmez. Ama kaybolacak bir parçana da gönlüm elvermez…

Beni dışardan yargılayanlara söyleyecek sözüm yok. Zaten dışarda kalmaları yetiyor.

Dünya, kış günü mendil satan çocuğun, akan burnunu koluyla sildiği yerdir.

Hiç umurumda değilsin umurumda olsaydın zaten yanımda olurdun şuan…

Ben seni öküz gibi sevmiştim. Ama sen beni öküz yerine bile koymadın.

Senin yokluğunda öleceğimi sanıyorsan aldanıyorsun, ben seninle mutlu olmadım ki sensizken üzüleyim.

Varlığımın değerini bilmeyenlere yokluğumun koyması dileğiyle.

Hadi git bensizliğime mutlu ol yalanların içinde hadi defol yalanlarına kurtar beni yalanlarından…

Gönül penceresini açık bıraktım kimi camini kırdı kimi çerçevesini.

Senin aldığın nefes kadar benim sattığım roman var.

Bulunmaz bir güzel gibisin ama yüreğin taş gibi yüzün kusursuz. Bakışın dünyaya değerdi ama tut ki taşıdığın kalbin namussuz.

Bende senin gibi yalancı olsaydım senin yaptıklarını bende sana yapardım ama aramızdaki tek fark benim delikanlı senin adi biri olmandır.

Arkandan havlayan köpekler varsa, bil ki doğru yoldasındır.

Bir gece ay bana sordu. Neden seni ağlatan biriyle berabersin. Aya baktım ve dedim ki sen hiç gökyüzünden vaz geçebilir misin?

Sensiz geçen zaman bana zehir oldu, senin yokluğun benim sonum oldu güneş doğmaz, günler geçmez oldu, anladım ki bu yaşam sensiz geçmez oldu ay yüzlüm.

Evlat hayattan ne gördüğün önemli değil hayatın sana ne geçirdiği önemli.

Bir gün gururunu yenip bana geri dönmek istersen sakin dönme. Çünkü senin gururunun bittiği yerde benim gururum başlar…

Evet, sivri bir insanım ben. Nerenle algılarsan orana batar cümlelerim. Yapacak bir şey yok.

Dünyanı tersine döndüreceğim, senide canından bezdireceğim, yaktığın ateşi söndüreceğim, hesabım bitmedi daha seninle.

Benden sonra her kiminle olursan ol, seni kastederek “muhteşem bir sevgilim var” diyecek. Doğrudur diyeceğim, temiz kullandım.

Benim umutlarım var umutlarımda nefes aldığım kendime ait dünyam var, sen bu dünyanın içinde sadece bir otsun…

Ben yalanı seninle tanıdım seni tanıdıkça yalanlardan kendimi kurtardım.

Karanlık gecede önemli değildir yıldızları görmek, gündüzleri görebilmek marifet, sevmek önemli değil, yıllarca vazgeçememek marifet!

Sen sevda ırmağı, gittin ele aktın, sen dünyamı yıktın. Vefasız aşkım…

Sen sadece gülmeyi değil ağlatmayı da öğrettin bana sen sadece sevgiyi değil nefreti yaşattın bana garip hayatımda!

Sev öyle sev ki kalmasın sende gurur, gururun başladığı yerde sevgi son bulur.

Seni sevdiğim kadar, güneşi sevseydim, güneş bile halime acır akşamları batmazdı.

Bugün yeni bir meyhane keşfettim mezarlığın tam karşısında beni arar da bulamazsan, ya meyhanedeyim ya da tam karşısında.

Yaşadığın hayat gibi keşke sende gerçek olsaydın, yalanların içinde kaybolmasaydın belki değerin olurdu gözümde.

Umursamadığım tek umutsuzluksun, ben benim hayatımda bir sinekten başka rol alamazsın.

Yağmur, mutluluğuma gölge düşürmek için yağıyorsun aldırmıyorum. Niyetin beni ıslatmaksa ben zaten ağlıyorum…

Sen bir şeyler verdikçe dost görünen çok olur. Birde sen işte gör, hepsi birden yok olur!

Gözlerimde bir umut olsaydın eğer ben o umudu gözlerimde ufuk yapardım, sen benim için kötü bir anısın sadece kalemlerimde nefretimin adı olacaksın.

Kimine gör hayal kimine göre rüyadır aşk, benim için anlamını kazanmamış bir duygudur aşk aslında benim için sensizliktir aşk.

Nasıl sensizliği ben yaratmadımsa bir gün yaşayacağın bensizlik benim eserim olmayacak.

Her şey boş zaten bu olumlu dünyada, kalbimi kırma, bir gün duracak nasılsa…

Bir zamanlar ardından bakar ağlardım şimdi dönüp ardıma bile bakmam. Bir zamanlar uğruna dünyaları yakardım şimdi şerefsizim kibrit bile çakmam!

Bir insana gereğinden çok değer verirsen o insanı kaybedersin!

Gecenin boş soğuklarında ağlattın beni her gözyaşımda beddualarım gizli her haykırdığımda sadece sana olan nefretim olacak unutma!

Aşk kadınların kalbinde, erkeklerin cebinde gezer.

Herkes farklı şekilde intihar eder… Kimi bileklerini keser… Kimi umutlarını.

Bu sözlerim yalancılara bu sözlerim hayattan ders almamış mahlûklara aslında bu sözlerim sana defol git hayatımdan.

Herkes en büyük kaybını yazsın deseler ben “seni” yazarım sende şerefini.

Bunca acıyı çekmez hiç kimse ve bunca ölümden kolay dönülmez bu kadar sevmeyince…

Yalnızlığım bir çığlıktı, hepiniz mi sağırdınız?

Bir yolcu uğurladım yaşlı gözlerle arkasından bağırdım git güle güle o an dudaklarından döneceğim tüm gücümle haykırdım bekleyeceğim.

Yürüdüğün yollardan geçebilirsin bir daha fakat anılardan, asla!

Dünya döndükçe sen hep bana dönmeye. Başını her yastığa koyduğunda beni görmeye. Her kahkahamda gözyaşı dökmeye. Ben yaşadıkça sen ölmeye mahkûmsun.

İçtiğim sigaranın dumanı gibisin içimde tuttuğum kadar varsın bırakırsam sende yalan olup gidersin.

Sevmez olsaydım seni o yalancı gözlerini, sevmez olsaydım seni o ipek saçlarını tutmaz olsaydım o pamuk ellerini. İnanmasaydım o yalancı gözlerine!

Yüreğimde müebbet aşkın emaneti, gönlüm kırgın ve yaralı, seni unuttum sanma bu gönül hala sana sevdalı ama bu yürek seni aramayacak kadar delikanlı…

Sevginde yalan sözlerinde yalan doğru olan tek şey sana inanmam oldu.