Zalim Sözler

Keşkeler, çok acımasız.

Seviyordum seni zalim. Ah ben yıllar önce, düşünmedim beni bırakacağını böyle.

Zulüm ile abat olanın akıbeti berbat olur.

Şu zalim dünyada hiçbir şey kalıcı değil dertlerimiz bile.

İçim gidiyor ve sen ‘kal’ demiyorsun.

İki yol vardır. Uzun olanı kitaplardan geçer, kısa olanı ise sevgiden.

Uçuk kaçık hayaller kurmuyorum. Ama kurduğum tüm hayaller uçup kaçıyor.

Açık sözlü olmak iyidir, en kötü ihtimalle sonradan kaybedeceklerini en başta kaybedersin.

O kadar güzel unutmuştu ki beni hatırlatmaya kıyamadım.

Sensizlik çok acı alışamadım, resimlerinle bakıştım konuşamadım, zalimin birini sevmek istemem.

Yarım bıraktıkların, vazgeçtiklerin kadar değersiz değildir Değer verdiklerin ise, vazgeçtiklerin gibi.

Üzgünüm ama kalbim mezarlık değil, seni oraya gömemem.

Dertler benim, ömrüm senin olsun zalim yar!

Önce yüreğinize değerler sonra cümlelerinize bile değmezler!

Dünyadaki en zalimce şey: Yalan yere umut vermektir.

Karakterin iğrenç olduktan sonra dış görünüşün beni ilgilendirmiyor.

Değil yıldız gökyüzü kaysa nasibinde yoksa nafile.

Kazanmak arzusu ile kaybetmek korkusu, bizi aynı kapıya çıkarır: Bu da acımasızlık.

İnsanları kırmayı hiç sevmem. Fakat hak ettikleri zaman, hiç tamir olmayacak şekilde kırmayı da çok iyi bilirim!

Aslında kelimelerle aram iyidir ama hala nasıl bir zalim olduğunu anlatmakta zorlanıyorum.

Bana zararı dokunmuş insanların ölmesini isteyecek kadar kötü biri değilim ama sürünmelerin de bir sakınca görmüyorum.

Allah’ım; ne yaptın tüm kapılara şifreli kilit mi koydun, anlamıyorum ki, ne bu talihsizlik?

Papatya gibi narin bir çiçeği bile saçma emellerimize alet edip yolduk biz.

Bazen bir şarkı gözlerimi doldurmuyor değil, senin yüzünden.

Kime yar dedimse, o yar açtı yaralarımı.

Yanlış insanlar için yaptığımız, doğrular bizi tüketti!

Herkes bir yaşam seçer ve seçtiği yaşamın bedelini öder.

Hayatta bir acelem varmış gibi sürekli bir telaş hali var ruhumda. Oysa ne yetişeceğim bir yer nede kimse var. Ruhumun hüsnü kuruntusu…

Tatlı dil yılanı bile deliğinden çıkarır ama zalim birini yerinden kıpırdatmaz.

Bir bilsen, kalp nasıl dayandı zalime. Ah kalp nasıl da yandı.

Mum olmak kolay değildir. Işık saçmak için önce yanmak gerekir. Mevlâna

Mazlum ol, zalim olma. Üzül de, üzen olma. Mahşerde hesap ağırdır; azil de ezen olma. Mevlâna

Sen onun için yüreğini semaver yaparsın, o gider dallamanın, sallama çayına şeker olur!

Zalim olmak için Firavun olmaya gerek yok. Zalim kimi zaman koca kimi zaman hoca kimi zaman da evlat olabilir.

Hayat bile adil davranmıyorken, insanların adil davranmasını beklemek salaklıktır. Lütfen salaklık yapmayın.

En kötüsü de geçmişimizdekilerin bizde yarattıkları paranoyaklık yüzünden, melek gibi insanları kaybetmemiz oldu.

Arada makyaj malzemelerini de ye ki; biraz da için güzelleşsin!

Kafanda gerçekleştiremediğin binlerce hayalle, gömerler bir gün.