Yağmur İle İlgili Sözler

Islanmışsın yağmurdan korkusu olmaz.

Yağmur çiseliyor, korkarak yavaş sesle bir ihanet konuşması gibi. Yağmur çiseliyor, beyaz ve çıplak mürted ayaklarının ıslak ve karanlık toprağın üstünde koşması gibi. Yağmur çiseliyor, Serezin esnaf çarşısında, bir bakırcı dükkânının karşısında. Bedreddinim bir ağaca asılı. Yağmur çiseliyor. Gecenin geç ve yıldızsız bir saatidir. Ve yağmurda ıslanan yapraksız bir dalda sallanan şeyhimin çırılçıplak etidir. Yağmur çiseliyor. Serez çarşısı dilsiz, Serez çarşısı kör. Havada konuşmamanın, görmemenin kahrolası hüznü ve Serez çarşısı kapatmış elleriyle yüzünü. Yağmur çiseliyor.

Dalıp giden insanlar olduk. Çayın demine, yağmurun sesine.

Dolu kırar geçirir ama yağmur kiraz çiçekleri açtırır.

Bir gün yağmura yakalanırsan benden kaçtığın gibi yağmurdan da kaç. Çünkü bulutların arkasında kaybolan aşkı için ağlayan benim.

Yağmur başladı. Gelse de ıslansak dediği biri olmalı insanın.

Yağmur yağmayınca sel uyanır mı?

Belki yağmura gerek kalmazdı, insanlar bu kadar kirli olmasaydı.

Yağmur damlaları gibiydin. Öyle masum damlıyordun kalbime. Ve ben sana aşık oldum.

Nisan yağmuru, mayıs çiçeği getirir.

Pırıl pırıl gökkuşağını görmek için, önce yağmuru yaşamak gerekir.

Sen yoksun, boşuna yağıyor yağmur. Birlikte ıslanamayacağız ki.

Deniz bile olsan yağmurda ıslanırsın.

Yağmur olsan binlerce damla arasında bulur tutardım seni. Çünkü korkarım; toprak aldığını vermiyor geri.

Bana yağmuru anlatma, yağ!

Yağmurdan sonra, hava açar.

Yağmur yağar akasyalar ıslanır. Bulutlar uçuşur gecelerin, ben yağmura deli buluta deli, bir büyük oyun yaşamak dediğin, beni ya sevmeli ya öldürmeli.

Sesini değil, sözünü yükselt! Yağmurlardır büyüten zambakları, gök gürültüleri değil.

Sevdanı bulutların üzerine yazmışsın. Yağmur olarak dökülüyor gözlerimden.

Ölmek için doğmuştur ya insan, o yüzden her yağmur sonrası toprak kokusunu sever.

Gökkuşağına ulaşmak istiyorsan yağmura katlanmak zorundasın.

Yalnızca yağmur yağdığında seviyorum bu şehrin insanlarını; herkesin yüzü ıslak, başları eğik, herkes benim hep olduğum gibi.

Yağmur mutluluğuma gölge düşürmek için yağıyorsun aldırmıyorum. Niyetin beni ıslatmaksa ben zaten ağlıyorum.

Her yağmurda evleri başlarına yıkılan karıncalar vazgeçmezken, biz hangi deprem yüzünden vazgeçeceğiz.

Yağmur yağıyor, ıslanıyor etraf. Ağlasak kimse anlamaz değil mi?

Yağmuru sevmezse, gökkuşağı renksiz olur.

Dışarıya yağmur yüreğime hasret fikrime sen. Nasıl yağıyorsunuz üçünüz bir bilsen.

Yağmuru sevdiğini söylüyorsun ama yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun, güneşi sevdiğini söylüyorsun ama güneş çıkınca gölgeye kaçıyorsun, rüzgârı sevdiğini söylüyorsun ama rüzgâr çıkınca perdeni örtüyorsun. İşte bundan korkuyorum, çünkü beni de sevdiğini söylüyorsun.

Sonra gökyüzü gelir hemen kurtulurum. Bir yağmur yağsa da, beraber ıslansak.

Yel yapraklarımı savurur, dört yanım yağmurla örtülü; güz vaktim gerçek ya, ne yağmur! Kafamda hep bir uykusuzluk ve masamda bir düşler gülü, gecenin içinde, soyunuk.

Yağmur namuslunun da, namussuzun da üstüne yağar. Bu yağmur hangisini daha çok ıslatır? Yanıt: namusluyu. Çünkü namussuz namuslunun şemsiyesini çalmıştır.

Yağmur daha bir anlamlı gelir. Yüreği dünden ıslak kalanlara…

Yağmurun gelişi, buluttan bellidir.

Hiçbir yağmurda sensiz ıslanmaya cesaret edemedim ben. İşte bundan pencereden öteye geçmedi hayallerim.

Yüreğini sessizce alanlar var birde azizim. Sağanak yağmurlar düşüyor içlerime.

Yağmurda yürümeyi hep sevmişimdir. Böylece kimse ağladığımı göremez.

Toprak bir gün yağmurun kıymetini anlayacak. Ama o gün yağmur yağmayacak.

Bir yağmur damlası seni seviyorum anlamı taşısaydı ve sen bana seni ne ne kadar sevdiğimi soracak olsaydın inan ki bir tanem her gün yağmur yağardı.

Nasıl anlatsam? Her yağmur damlası mesela seni seviyorum olsaydı, her yeri sel alırdı.

Yağmur duasına çıkmadan önce meteorolojinin kayıtlarını karıştırmak her zaman faydalıdır.

Bazı insanlar yağmuru hisseder, diğerleri sadece ıslanır.

Sıradaki yağmur bize gelsin. Yıkasın ne varsa, ne kir kalsın ne de kalplerde kin.

Her yağmur damlası, Tanrı’nın sandığından dökülen bir altındır.

Uyu! Gözlerinde renksiz bir perde, bir parça uzaklaş kederlerinden. Bir ruh gülümsüyor gibi derinden, mehtabın ördüğü saatler nerde? Varsın bahçelerde rüzgar gezinsin, yağmur ince ince toprağa sinsin, bir başka alemden gelmiş gibisin, dalmış gözlerinle pencerelerde.

Yağmur ıslatıyor duygularımı hafif bir sis var sokağında Perdeler kapalı görünen yüz sensin gönül gözümde.

Belki de ben yağmuru yanaklarımdaki parmak izlerini sildiği için bu kadar sevdim.