Üzüntü Mesajları

Ben sadece yoldum. Ama sen beni hep kaybettin!

Sahip olduğum ama hep başkasınınmış gibi hissettiğim kalp sancımdın sen.

Güvenme bana! Yüzüne güler, arkandan ağlarım.

Hatırlamaktan korktuğum tüm anılarımı çöpe attım var mı daha iyisi.

Bir damla hüzündür kalbimden gözlerime yansıyan.

Hayat, bazı şeyleri kafana vura vura, bazı şeyleri de kalbini kıra kıra öğretir.

Şart mı dudaklarımla kal demem, gözlerim çığlık çığlığa gitme diye haykırırken!

Sevdiğini kaybeden insanın, gülümsemesinde bile bir hüzün vardır.

Ben sensiz cennette yaşamaktansa seninle cehennemde yanmak isterim.

Benim acıya verecek bir şeyim kalmadı, mutluluktan alacağım var benim.

Seni aklıma getirecek birçok şarkı varken, yanıma getirecek hiçbir şey yok.

Kimse bilemez be canım. Bir yara bir ömrü nasıl kanatır.

Fırtınanın şiddeti ne olursa olsun martı sevdiği denizden asla vazgeçmez.

Çoğu zaman sen kör olursun sevginden, O ise nankör!

Sebep sensin bütün günahlarıma sevdikçe sayende günahkâr oldum!

Bizim nikâhımız mahşere kaldı, seven kalbim seni hiç unutmayacak.

Yine başroldeyim ve yine maalesef üzgünü ben oynuyorum.

Gidişini ayık bir şekilde izledim, gelişini sarhoş bir şekilde bekledim.

Dilim kal demeyi bilirdi, sende kalabilecek yüreği görebilseydi!

Sen gidiyordun ben kalıyordum. Ve birden bir yağmur başladı. Her şeyin susması için.

Uzaklaşmak iyidir. Birinden, bir şeyden… Uzaklaşmak bazen, yakınlaşmaktan da iyi gelir.

Ruhunu kaybetmiş bir insanda yaşamın anlamını aramak ne saçma. Belki de yerin üstündeki cesetler, altındakilerden daha fazla.

Biz de unutmuş gibi yaparız. Hiç kırılmamış, hiç ağlamamış gibi.

Nelere değiştim hayalini, bilseydin kalırdın sonsuza kadar!

En son ölen umuttur, umudunu kaybetme ve hep gül, üzülmeler senden uzak olsun, yüzünde hep gülücükler olsun.

Bugün senin için bir kurban kestim hala akıyor ve acıyor bileklerim.

Bir kar tanesi kadar beyaz ol ama onun kadar soğuk olma bir tanem.

Sensiz yaşamak yanmaktan da beter be gülüm.

Sözlerim kadar hayatımda dramatik bu dünyada sensiz yaşanan zamanlarda nefretim vuruyor yazılarıma

Hadi yalnızlığını idam et bakalım, son arzusunu yerine getirebilecek misin?

Mutluluk mu? Evet, adını duymuştum!

Ne zaman ümitle hayata göz kırpsam, çiçekler açsam, kapıma dayanır sonbahar. Pare pare buruktur hep sevinçlerim!

Serçe kadar yüreğimin, gökyüzü kadar sancısı var bu gece.

Gözleri uzaklara dalan birinin, yakınlarda olmayan bir hikâyesi vardır.

Benim sevdiklerim beni hiç sevmemişler çok üzgünüm.

Bu kez anladım hüzünlerden bozma mutluluklar yaşıyorum.

Şarkılar yalan söylüyor, ağlatan hiç bir şey güzel değildir.

Yerlisi değilim ben bu acının. Şartlar öyle gerektirince sonradan yerleştim.

Şu an kalbim sıcaksa, fazla uzaklaşmış olamazsın.

Hüzün adres değiştirir zamanla, benden geçer, sana göçer sevdiğim.

Her yatak tuzludur biraz, ya terin tadını tatmıştır ya da gözyaşlarının.

Kalemimi kırsalar seni sevdiğimi kanımla yazarım.

Hayat yalnızlıksa ve sen yoksan neden yaşayayım ki.

Bazen üzüntüler, gözyaşlarının uzanamayacağı kadar derindedirler.

Hangi mevsimin rüzgârıdır aşk? Ne yana dönsem yüzüme hüzün eser.

Bir şiir yaz bana içinde alabildiğince mutluluk olsun ayın gölgesinde unutulan sevgi tohumlarıyla yeşere dursun veya bir şarkı söyle özlemimdeki sevgiliyi anlatsın yağan yağmurlarla ıslanan bedenimi parlayan gözleriyle kurulasın.

Kaybetmekten korkma. Bir şeyleri kazanmak için bazı şeyleri kaybetmelisin. Ve unutma; Kaybettiğinde değil, vazgeçtiğinde yenilirsin

Bazen çoban olup koyun güderim kafam bozulur esrar çekerim.

Değer taşıyan tek hikâye vardır, oda bedelini sizin ödediğinizdir.

Peki, başka bir ekleyeceğin var mı bay ‘hüzün’? Az sonra yatacağım ben.

Ansızın geldin içimi titrettin sen beni sevmedin git dedin gittim!

İnsanların umudunu kırma belki de tek sahip olduğu şey odur.

Gülen gözlerim sanma ki bahtiyar, attığım kahkahalarda binlerce gözyaşı var.

Sen beni kandırmadın, ben sana inanmayı seçtim. Hepsi bu.

Bil ki; insanın değerini, varlığı değil yokluğu gösterir. Unutma; yokluğu bir şey değiştirmeyenin, varlığı gereksizdir.

Deniz ya kudurmalı ya durulmalı, hançer ya sonuna kadar saplanmalı ya kınında durmalı.

İhtiyacım olan neydi biliyor musun? Bir papatya yaprağı daha!

Yüzün değil, hüzün görünür bazen aynada. Çeki düzen veremezsin.

Hiç kimse bilmez kimsenin hikayesini. Acı tek kişilik bir sofradır.

Kırılmış bir kalbin hesabı, bu dünyaya ağır gelir.

Bu dünyaya sevmek sevilmek ve ekmek için geldik ekmeği bulduk ama sevmek sevilmek bizi ekmeğimizden etti.

Şimdi yüreğim mi sana hesap sorsun, yoksa dökülen gözyaşlarım mı?

Seninle başladığına inandığım bir hayatı, sen olmadan nasıl yaşarım.

Bugün senin için bir şey yapmıyorsam, dün elimden geleni yaptığım içindir.

Gözüm gözüne değmeden yazdığım şiirlerim melal. Varsın değmesin razıyım ey yâr böylesi daha helal!

Eğer farklıysan, yalnızlığa mahkûm oluyorsun!

Üzülme ey yar sana gülmek yakışır. Sen üzülür ağlarsan en çok bana koyar. Dökme o yaşlarını, kaldır kafanı ve bak umuda doğru.