Turgut Uyar Sözleri

Bir gün bir parkta otururken biliyorum bir el yağmurla dokunacak omzuma bir çift göz bir davet bir kalp.

Ben sevemezsem sevmek kimselerin elinden gelemez.

Benim her duygum biraz hüzün gibidir.

Gün gelir herkes sevdiğini anlar kaşla göz arasında.

Bu hüznü sizde bilirsiniz. Anlat deseniz anlatamam. Enine boyuna yaşarım ancak.

Bir insan birini yalnızken hatırlıyorsa sevmemiştir ansızın aklına getirip yalnızlaşıyorsa. İşte o zaman sevmiştir.

Belki de asıl ustalık budur her zaman acemi olmayı bilmek.

Şimdi otobüs gelir biner gideriz dönmeyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç.

Ben seni uyuttum seni karıştırdım seni şaşırdım bir şeyler akıp akıp giderdi dünyada başvurduğum bir şeydin yalnızlığım gibi. Yanında sonsuz durduğum.

Dünya ne kadardır dedim. Mavi kadar dedi.

Bazen sadece onun sende bıraktığı izleri özlersin Her şarkıda ayrı bir hatıra saklıdır sanki istesen de silemezsin.

Durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar. Şu aranıp duran korkak ellerimi tut. Bu evleri atla bu evleri de bunları da göğe bakalım.

Başarısız boktan bir kış geçirdik. Kanımız bile doğru dürüst akmadı bir sürü çocuğu öldürdüler.

Elbet hep böyle geçmeyecek ömrüm biliyorum. Bu çeşit yaşamak zor. Kim bilir tanrım kim bilir Hangi güzel yerde beni Hangi ölesiye sevda bekliyor?

Ancak durursa anlaşılır saatin kaç olduğu.

Bozuk bir saattir yüreğim hep sende durur.

Bu dünya da en çok ben yenilirim. Dosta düşmana aşka.

Herkes bıraksın senin için ölürüm laflarını. Önce kendiniz için yaşamayı öğrenin sonra başkası için ölürsünüz.

Senin bir yönün var orda durur yaşarım!

Özenle soyduğum şu elma söyle şimdi kimindir? Özenle ne yapıyorsam bilirsin artık senindir.

Ve oturuldu bir takım şeyler söylendi. İmla kurallarıyla mutsuzluk üstüne.

Durduğum yer benim değil iken gidebilecek bir yerimin olmaması ne acı gidebilecek bir yerim yok iken hala ve inatla durmayışım ne gaflet nihayetinde ölmüyorken yaşıyor olan insanın yaşıyorken öldüğünü bilmemesi bu ne tuhaf bir hayret.

Hiçbir şey umurumda değil diyorum aşktan ve umuttan başka.

Herkesin bir umudu vardır. Bir savaşı bir kaybedişi bir acısı bir yalnızlığı bir hüznü. Çünkü herkesin bir gideni vardır içinden uğurlayamadığı.

Zamansız gelme elim kolum dağınıksa sarılamam!

Kaç kişiyi öldürdüm düşlerimde kaç kilo çekerdi yalnızlık. Kaç kere ezildim altında yaz yağmurlarının.

Erkek söz verir adam tutar.

Temmuz tam bu işe göredir bana kalırsa. Gel bağışlayalım birbirimiz.

Issız tepelerde güneşe bakıp saati tahmin etsem haberim olmasa hiç perşembeden pazartesiden.

Az sözle çok şey anlatacaksın. Seni seviyorum diyeceksin sadece ama öyle her zaman değil yalnızca hissettiğinde.

Biri kurbağa öper biri yüzyıllarca uyur biri 7 cüceyle yaşar biri kuleye kapatılır. Bir masal prensesi olsan bile kadınlık zor.

Her şeyden biraz kalır diyor birileri çoğulluk haklılıktır. Kavanozda biraz kahve kutuda biraz ekmek insanda biraz acı.

Herkes ne zaman ölür? Elbet gülünün solduğu akşam.

Kadınları mutlu etmenin 20 yolu diye bir sürü gereksiz haber çıkıyor. Tek maddede açıklıyorum: Dürüst olun yeter.

Yüz dilde seni seviyorum desen ne fayda. Bir dilde adam gibi sevmedikten sonra.

Sana olmayan özlem bir şeye benzemiyor.

Herkes kendi uçurumunu yüreğinde taşır.

Düşünüyorum da biz büyüyerek çocukluk etmişiz.

İnsan en çok sabahları arar sevdiği kadını.

Hazırladım hazıra durdum giydirdim gölgemi kuş çığlığı senin bölgen sorma benim bölgemi aşklar telef olur gider. Sokak köpeği gibi gitsin harcansın bazı şeyler sen dur emi.

‎Toprak sevdiklerimizi aldığı için mi böyle güzel kokar?

Bir yağmur yağsa da beraber ıslansak.

Sevgim acıyor. Kimi sevsem kim beni sevse.

Biliyoruz neyi bölüştüğümüzü. Konuşmasak da.

Sen nereye ben oraya adım adım. İnsan sevdikçe iyileşiyor artık anladım.

Her kadın hoşlandığı adamın soyadını aldığında nasıl durur diye içinden söylemiş ya da bir yerlere yazmıştır.

Ben aslında her şeyi sonradan öğrendim. Herkes herkesi sonradan öğrenirmiş bunu da sonradan öğrendim.

Sana diyeceğim şu ki küçüğüm Büyüme! Hayat seni de mahveder.

Belki yağmura da gerek kalmazdı İnsanlar bu kadar kirli olmasaydı.

Hayatın kutlu olsun sevgilim ki sana değişe değişe aktım.

Ne o beni kandırmıştı. Ne ben onu baştan çıkarmıştım. İkimizde bildiklerimizin ötesine bulduklarımızın üstüne çıkmak istemiştik. Bir noksanlığı var sanıyorduk bütün olanların belki. Ama aslında bütünlüklerimize bahaneydik.

Eylül toparlandı gitti işte Ekim falan da gider bu gidişle.