Sonbahar İle İlgili Sözler

Baharda havalar kuru giderse mahsul bol olur; son baharda da aynı havalar olursa mahsul olmaz.

Her gönül insanı yemiştir, ömründe birkaç kez, Eylül ‘ün tokadını.

Sadeydi bu sonbahar sancısız bitti acılarım. Gözyaşı akıtmadım bu sonbahar. Dallarım kırıldı canım yandı ama ben alıştım artık ağlamadım bu sonbahar.

Yine geldi sonbahar döküldü yapraklar, kalbim gibi yere.

Eylül bir ay değil, bir aylık ayrı bir mevsim.

Bulutlar Milano’ya doğru gidiyorsa yağmur yağacaktır hazırlıklı olun Pisa’ya doğru gidiyorsa hava açacak demektir.

Yüreklere düşen sevgi ısıtır aslında, yaz yağmurların sonu ile insanlar keyfe ulaşır.

Sonbahar her yaprağın çiçeğe dönüştüğü bir mevsimdir.

Bakmayın mevsimlerden sonbahar, aylardan kasım oluşuna. Benim kapım hep aralık.

Kül mavinin yanına sarı gelirse sonbahar, sen benim yanıma gelirsen kıyamet olur.

Sonbahar yılın son sevgi dolu gülümsemesidir.

Aslında yaprak sıkılmıştı ağaçtan. Bahaneydi sonbahar.

Alır gider beni sarı rüzgârlarıyla sonbahar, gelir anılardan bir davet çocukluğum canlanır. Bir varmış bir yokmuş diye başlardı bütün masallar, hani nerde o masum ve daha bozulmamış rüyalar.

Sonbahar ki acının değişmez dipnotudur. Sesinin solgun göğünde küçük bir yıldızla bir harfi tutuşturur.

Belki bir sonbahar hatırlatır beni sana. Yapraklar koparken dalından bir bir o apansız kopuşumuzu hatırlarsın.

Huzur ve mutluluğun saklandığı mevsimdir sonbahar.

Sonbaharda gelen rüzgarlar sevgiyi bize getirir.

Bahar doğmak, yaz olgunlaşmak, sonbahar ihtiyarlık, kış ise ölümdür, ölüm. Şair Meşru

Nasıl iş bu her yanına çiçek yağmış erik ağacının ışık içinde yüzüyor neresinden baksan gözlerin kamaşır oysa ben akşam olmuşum yapraklarım dökülüyor usul usul adım sonbahar.

Dedim ya, Eylül ‘dü. Savruluşu bundandı kimsesizliğimin.

Her sonbahar bir gözyaşı ile başlar.

Dikenin kalbime battığı bir sonbahar günüdür. Sen elini bulutların içinde gezdirirsin, bulutlar senin gözlerinin üstünde yürürler.

Soğuğun iliğimize işlemesi ile keyfimiz yerine gelir.

Serinlik her zaman insana sevmesini öğretir.

Bu kaçıncı sonbahar aynı yazın ardından kaçıncı vazgeçiş bir sevda masalından. Bu kaçıncı sonbahar aynı yazın ardından kaçıncı savruluş yalnızlık rüzgarıyla bu kaçıncı sonbahar aynı yazın ardından kaçıncı vazgeçiş bir sevda masalından bu kaçıncı sonbahar aynı yazın ardından kaçıncı savruluş yalnızlık rüzgarıyla.

Dışımız günlük güneşlik içimiz eylül eylül sonbahar.

Ve neylersin mevsim sonbahar işte; yaprak nasıl düşerse, gözyaşı da öyle düşer bu mevsimde.

Bir çift yeşil göz yüzünden içimde bir sonbahar acıyor öyle acıyor ki acılar acısız kalıyor mevsimler üstüme devriliyor kışlar kışsız kalıyor. Necip Fazıl Kısakürek

Gözlerin mi daldı yoksa sıkıldın mı sorulardan? Hiç geçmez mi gözlerinden bu sonbahar.

Ve bir sonbahar daha geçiyor ömrümüzden.

Fani ömür biter, bir uzun sonbahar olur.

Sonbahar ile gelen neşe ve keyif insanlara huzur verir.

Hatıran sormaz nasıl halim? Her gece nöbet yazar. Görmedim ben başka mevsim, burada her gün sonbahar.

Yusuf’un yüzüne esen sonbahar rüzgârlarıydı, onun sevgisi Allah sevgisiydi.

Özlemek sonbahara benzer, insanlar özler ama içinden serin rüzgârlar eser.

Eylül toparlandı gitti işte. Ekim filan da gider bu gidişle.

Huzur ve aşk istiyorsak, sonbaharda yeni limana yelken açmalıyız.

Sonbaharın diğer mevsimlerden daha fazla altını vardır.

Derdi nedir bu sonbaharın neden soldurur gülleri nerden bulur bu insanlar ben mutsuzken gülünecek şeyleri.

Oysa ben akşam olmuşum, yapraklarım dökülüyor usul usul, adım sonbahar.

Sonbahar rüzgârı bizi yeniliklere götürür.

İlk önce güneyden gök gürültüsü gelirse, yaz sıcak olur; kuzeyden gelirse, soğuk olur; doğudan gelirse yağmur yağar.

Ah burada olsan, çok güzel hala, İstanbul’da sonbahar…

Sonbaharda çiçeklerden bahsetmek iyi gelir. İnsanın içini ilkbaharmış gibi ümitle doldurur. Paulo Coelho

İçimde sonbahar, çevremde sonbahar. Hep birlik olmuşlar, sanki bizi ayırıyorlar.

Hayat, sonbahardaki çıtırdayan yapraklardan sonra yeniden başlar.

Suya attığın tükürüğün suyun üstünde yüzüyor ise hava güzel, batarsa yağmurlu olur.

Sonbahar güneşi gibisin bahtı figan. Işıldıyorsun ama ısıtmıyorsun. Gösteriyorsun ama hissedilmiyorsun!

Ve ben bütün yapraklarımı döküyorken şimdi, Eylül diyorsun, tam da orada başlıyor ayrılık.

Gitme, sonbahar oluyorum, sonrası hiç.

Yeni yapraklar çıkabilsin diye eski yaprakları temizler hüzün. Üzülme, sonbahar serttir ama sonu aydınlıktır.

Yaşam insanlara bir şeyler sunar, sonbahar ise sunulanlardan insanların faydalanmasını sağlar.

Bir ölüm vefalı, bir de sonbahar.

Onu neden sevdiğimi bir türlü anlamıyor. Ağzı temmuz sıcağı, bakışları sonbahar…

Seversem eğer sonbaharda severim, sevginin sıcaklığı en güzel o zamanda hissedilir.

Sana dökülen gözyaşlarını. Bir sonbahar kurumaz hiç kaldırımlar, belki anarsın. Hep nemli gözlerimi…