Sıradışı Aşk Sözleri

Affetmekten vazgeçtim, dolayısıyla kızmaktan. Her mahkemede masumiyetimi bileylemekten vazgeçtim. Haklılık, bir kibir yumağından başka nedir ki. Ve suçluluk daha çok kulluk değil mi?

Kendime gelemiyorum, sana gelsem olur mu?

Sen; en güzel şiirlerin bile kuramadığı kafiyesin.

Eğer inceldiği yerden kopmasına izin vermezsen, gün gelir en sağlam yerinden kopar… Canın yanar.

Sen dedi; intihar gibisin. Hem herkes tarafından bir kez düşünülen hem de cesaret edilemeyen. Cemal Süreyya

Sevenler en sonunda bir yerlerde buluşmazlar. Onlar en başından beri birbirlerinin içindedirler. Mevlâna

Başını göğsüme yasladığında tek bir düşmanım var. Geçip giden zaman.

Sabahları seninle doğar içimdeki güneşin, gülücüklerinle sıcaklığımı arttırır ve batmazcasına daha çok ısınırım. Kaynağı sevgi olan ne batar ki hayatta?

Onunla ne zaman lades oynasak hep o kazandı. Kalbimdeyken nasıl aklımda derdim.

Ne gördüğüm papatya bembeyazmış ne de çamur dediğim kötü kokarmış. Basit sınıflamalar arasında karmaşıklaşan kurgularım, meğer pek de yavanmış.

Biz kimleriz diye sorma, biz hayata boş vermişlerdeniz. Bize hayat nedir diye sorma, biz hayat deryasında yüzenlerdeniz. Bizi arama lüks meyhanelerde, biz dost şarabı içenlerdeniz. Bize dost, arkadaş nedir diye sorma, biz onlar için ölüme gidenlerdeniz.

Sevgi ne boğazda ne mum ışığında yemek yemek, ne de pahalı bir pırlanta demek. Sevgi; bir lokmada iki mutlu insan demek.

Bazıları konuşmaz; gözlerine 5 saniye bakar, ömründen 5 yıl gider.

Sen benim sarhoşluğumsun. Ne ayıldım ne ayılabildim ne de ayılmak istedim. Nazım Hikmet

Sen benim gökyüzüne gönderdiğim duamın yeryüzündeki cevabısın.

Bu dünya yalancı bir dünyadır, gözleri görmeyen asık olandır, gördüklerimizin hepsi yalandır, Allah’ ım bu yolcuyu uyandır.

İçin ağlasa da kim duyar seni? Kim anlar dışarıdan olup biteni? Leyla’nın yüzünü görenler bilir: Mecnun’un kalbine batan dikeni!

Küçükken annem, yerde ekmek görünce: Yükseğe koy kuşlar yer derdi. Sevdiklerimizi hep yüksekte tuttuk, acaba kuşlar mı yedi?

Yetimhanede yaşayan küçük bedenlerin, ranzalarına yazdıkları “anne kelimesi kadar masum olmalı aşk.

Zaten ağırlık yapıyordu. Aklımı başımdan aldığın iyi oldu.

Bir çift göze aşık ve diğer bütün gözlere körüm5 saniye sarılsa, 5 sene daha severim haberi yok.

Artık hep hayal ettiğimiz yeni bir başlangıcı değil; hiç düşünmediğimiz mutlu bir sonu istemeliyiz.

Aşk dudaklarda kahkaha değil, gözlerdeki yaştır. Maksat sevgi uğrunda ölmek değil, uğrunda ölecek sevgili bulmaktır.

Saat kaça vurursa vursun. Dünya sana dönüyor.

Şarkılara neden “parça dendiğini biliyor musun? İhtiyaç duyduğunda bazıları eksik yanını tamamlıyor.

İlham perisi kaçmış şair gibiyim. Kalemim söz değil, yüreğim sensizlik yazıyor.

Bir gün öyle çok sevmeliyim ki sonsuza dek içimde kalmalı, karşımdaki insan karşı koyamamalı. Bir gün öyle çok sevmeliyim ki beni yaktıklarında bile kalbim sapasağlam kalmalı. Bu sevgiden utanmamalı, bu sevgiyi boşa harcamamalı.

Allah’ım beni öyle bir sonbahar ayazı öldür ki, sevdiğim mezarıma koyacak tek bir gül bile bulamazsın.

Yakınlık, uzaklıktan daha sıkıntılıdır. Çünkü her yakınlıkta kaybetme korkusu, uzaklıkta ise kavuşma ümidi vardır.

Belki de hayatımızı değiştirecek insanlar yolda yürürken sessiz sedasız geçmişlerdir yanımızdan.

Sen istediğin kadar unutacağım diye uğraş, nasılsa bir şarkı çalar kulağına bir yerlerden ve tekrar hatırlarsın.

Sanki hiç pişman olmamışım gibi, hayat karşıma ‘seni pişman ederim ‘diyenleri çıkartıyor.

Yağmur başlayınca gelse de ıslansak diyeceği biri olmalı insanın.

Senin suçun yok ‘hayat’ ben buraya zaten ‘elveda’ demeye geldim.

Uyuma ya konuşalım diyen biri olsaydı hayat belki de daha güzel olabilirdi.

Herkes kaybettiği kadar içecekse. O masadan en son ben kalkarım!

Okyanusta ölmez de insan, gider bir kaşık sevdada boğulur.

Sen benim yıldız kayarken tuttuğum dilek değil, ezan okunurken ettiğim duamsın.

Aşkın dili duadır. Her dua sevgiliye yazılmış bir aşk mektubu gibi olmalıdır.

Gönlümün değdiği her gönülde biraz hüzün, biraz haklılık ve biraz kızgınlık var. Hatalarla, sevaplar arasında koca koca sütunlar. Tövbeyi diline, affetmeyi kendine bırakan insanlar. Sevdiklerime bakan gözlerimde incinen dostluklar.

Olsun be aldırma. Yaradan yardır sanma ki zalimin ettiği kârdır, mazlumun ahi indirir sahi. Her şeyin bir vakti vardır!

Papatya kalpli sevgilim, kalbini kelebekler öpsün.

Sevgili tek olandır. Gelişin de gidişin de onadır. Mevlâna

Adam gibi sevmelerin yasaklandığı bir yerde, ne kadar seversen o kadar acı çekersin. Sonra mı? Çektiğin acıyla kalırsın işte.

Üşüdüğümüzde camı kapatmak kadar kolay olsaydı keşke, sevilmediğimizi anladığımızda o kişiye yüreğimizi kapatmak.

Kanaya kanaya iyileşir bazı yaralar. Aşk gibi, ihanet gibi, yalnızlık gibi… Geç olur, güç olur ama sonunda mutlaka olur.

Olur da bir gün mesafeleri aşıp bana gelirsen, yüreğinde rengarenk açan aşk ile gel. Şems-i Tebrizi