Sinirli Sözler

Allah’ım nolur geri zekalı insanları benden uzak tut. Ben sinirli biriyim.

Her şeyi kendine göre değil her şeyi bize göre uyarla her şeyi kendin için değil her şeyi ikimiz için iste.

Büsbütün unuttum seni eminim maziye karıştı şimdi yeminim kalbimde senin için yok bile.

Sen o kadar tatlısın ki kızsam da kıyamıyorum sana gözlerin geliyor aklıma gülümsüyorum o anda delice seviyorum seni ama kızgınım hala sana.

Ben kısa bir aşk yaşamadım ki yalanlar içinde seni tatmin edeyim ben seninle umutlarıma baktım ama sen onları benden çaldın.

Duygularımın sürüklediği uzun ve karanlık yolda kırılan umutlarımı arıyorum sensiz.

Dualarımla ümitlerime sıcak bakıyorum sen çıktın artık hayatımdan geriye bakmıyorum.

Ne yürek kaldı sana verecek ne de inancım kaldı seninle bu yolda gidebilecek kızgınlıklarım içimde kör oldu seni toprağa gömecek.

Biraz gözyaşı biraz hüzün işte benim gerçek adım acılar sen anlamazsın o kabiliyet kalmamış hayata pembe gözlüklerle bakan serseri uzak dur benden istemiyorum seni.

Bana yapmayacaktın bunu. Sen umutlarımı hayallerimi yıktın. Oysaki ne değer vermiştim sana beş para etmezmişsin.

Nefretimi içime atıyorum her defasında seni kırmak istemiyorum ama artık kendime kızıyorum sana elveda.

Sigarayı kibritle yakmak kadar zordu seni anlamak galiba çakmak lazımdı.

Ters düz hayatımın sadece arasındaki gözyaşı oldun umutlarımda sayende kayboldu.

Ne kadar kızsam da sana içimde aşkın yakıyor kalbimi adeta seviyorum seni ama kızgınım sana bunu unutma.

Verdiği umudu geri alan aldığı ahı da güle güle kullansın.

Gerçekleri gördükçe senden nefret ediyorum yalanlar içinde bir hayatı seninle yaşıyorum!

Nefret ediyorum senden neden bu kadar acı neden? Neden sevdim seni neden soruyorum kendime nedenler içinde cevaplar gelmiyor içimden.

Yemin olsun sana gülersem bir daha. Yemin olsun elini tutarsam bir daha sen kızdırdın beni buda sana elvedam.

Bazı insanlara geri zekalı bile diyemiyorum. O bile bir ölçüde zekâ gerektiriyor. Nejat İşler

Bana zoru anlatma o benim hayat felsefem. Öfkeyle kalkarsam zarar vermeden oturmam.

Ne aşklar vardır kim bilir yaşanmayı bekleyen ne aşıklar vardır kim bilir yaşadıklarından nefret eden.

Nefrete sevgiden daha fazla güvenirim çünkü nefretin sahtesi olmaz.

Silah gibi sözlerin vurdu beni gözlerin özlüyorum eski günleri bitsin bu kızgınlık hadi dön geri.

Huzurlu yaşamak istiyorsan kızdırma beni mutlu olmak istiyorsan benden başkasına bir daha bakma.

Ben sana sevgi dolu umutlar besledim sen hepsini görmemezlikten geldin şimdi sıra bende görmüyorum seni kasma kendini boşuna.

Yediğin içtiğin senin olsun. Bana sensiz yaşayamam deyip bensiz nasıl geberemediğini anlat.

Hiçbir insan için ağlamaya değmez. Çünkü değen insan zaten ağlatmaz.

Kızgınlık halinde söylediklerini iyi düşün pişman olacağın sözleri söyleme bana kaldırmaz kalbim gerisini.

Kulağına küpe olsun diye söylemiyorum. Aklına geldiğimde kulakların değil ‘yüreğin’ çınlasın!

Yolunda ölüm olsa gelirdim seninle her acıya giderdim ama sen buna değmezsin vefasız insan.

Dünya’ya ağlayarak geldim nefret ederek gidiyorum! Sayende sevgiyi öğrendim huzurla nefreti de öğrendim ağlarcasına.

Artık istediğin kadar karıştır aklımı içinde kendini bulamayacaksın.

Yıllar sonra bir gece uyanacaksın. Aklına ben geleceğim yanında yatan başkası olacak. Kalkacaksın bir sigara yakacaksın düşüneceksin ağlayacaksın.

Senden beklemezdim bu davranışları ya ben seni hiç tanıyamamışım ya da sen benim hiç olmamışsın.

Sanma ki aşkınla delirdim şimdi nefretim bağrımda hançer misali gezerim bu satırları okursan çok daha iyi anlarsın benim nefretimsin artık sevdiğim değil.

Kin besliyorum sana karşı içimdeki nefret iflah olmaz kızgınım sana neşem yok bu aralar.

Her gecenin laneti üstünde olsun beni kızdırdın dertler senin olsun belki o zaman benim gidi dertlerle mutlu olursun.