Şiir Sokakta Sözleri

Sen aklım ve kalbim arasında kalan en güzel çaresizliğimsin.

Oluruna bırak, olmazsa tekrar bırakırsın.

Yemin ederim intiharsın sen seve seve edilen.

Gecenin rolünü üstüne alma kadın. Uykuya dublaj yapma. Şairlere, şiirlere kanma kadın, kapat gözlerini bu sahnede ölüyorsun!

Gidecek zamanı buldun. Tam da kokunu ezberlemiştim.

Sensiz bir gün daha akşam oldu. İçim el vermiyor. Biz buna “gün” demeyelim.

İyi geceler canım derdin. Gecenin iyiliğinden çok, canın olma düşüncesi yeşerir dururdu içimde.

Çayı açık severim ama seni çok koyu sevdim ben.

O senin neyin olur dediler. Uzaktan dedim uzaktan yandığım olur kendisi.

O kadar güzel gülüyor ki tamam diyorum bu kadar yaşadığım yeter.

Bir gamzesi var beni Allah koruyor.

Yalnızlık insana çok şey öğretirmiş. Ama sen gitme ben cahil kalayım.

Bana da yazıklar olsun. Çağırsan yine geleceğim.

Sen güldün ben bir yudum daha içtim çaydan. Yoksa nasıl açıklardım, içimdeki sıcaklığı.

Herkese selam, sana hasret.

Geceler onunla güzeldi. O gitti, ne gece gece. Ne de güzellik var gecede.

İkimiz birden sevinebiliriz. Göğe bakalım.

Yine gece yine hüzün ve yine içimde sen… Ve yine biliyor musun? İçimde sen olunca hüzün de güzel.

Dışarıya yağmur, yüreğime hasret, fikrime sen. Nasıl yağıyorsunuz üçünüz birden bir bilsen.

Bir lokma simit için iki yakayı değiştiren martı simite mi âşıktır? Yakaya mı?

Gülümse biraz ilaç alacak param yok çünkü…

Gözlerin ülkem gibidir. Kokun özgürlük, ellerin direniş, kalbin ise bende ki devrimdir.

Sen onlar gibi değildin. Anlar gibiydin.

Ve güldün, rengârenk yağmurlar yağdı.

Ben senin en çok sesini sevdim. Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi.

Söylediklerine değil ki, ben sesine inanmıştım.

Açık çay içerdi hep. Demli olunca bardağın diğer tarafından beni göremezmiş, öyle derdi.

Sen bile bilemezsin gülüşün ben de kaç bahar eder.

Konu ne zaman senden açılsa kapatmaya kıyamıyorum.

Evet, ağlamaklı oluyorum demdir bu. Hani kurşun sıksan geçmez geceden. Ve zehir zıkkım cigaram. Gel artık.

Sen benim ilk şiirim, ilk kavgam, sen benim 17 yaşımsın.

Bana yüzünü dönme gece oluyor sanıyorum.

Kim istemez mutlu olmayı, ama mutsuzluğa da var mısın?

Sevmek her zaman yaklaşmak değildir. Bazen uzaktan seversin çok uzaktan.

Seni hep seveceğim geçelim bunu.

Ben seninle oturup susmayı bile sever oldum. Yeter ki yanımda ol.

Önüne bakmasan diyorum, çarpışsak artık.

Evet, ağlamaklı oluyorum, demdir bu. Hani kurşun sıksan geçmez geceden. Anlatamam nasıl ıssız, nasıl karanlık.

Çünkü her bir zerrem âşık her bir zerrene.

Alarmım düne kurulu, her sabah sana uyanıyorum.

Ve aşk senin tenezzül bile etmediğin gözlerimde kaldı.

Sende gördüğümü görecekler diye ödüm kopuyor. Özdemir Asaf

Bir bilsen ne kadar özlendin. Utanır nefes olur gelirsin.

Ağzımın tadı yoksa hasta gibiysem, boğazıma düğümleniyorsa lokmalar, buluttan nem kapıyorsam, inan hep güzel gözlerinin hasretindendir.

Yarından bir şeyler beklemekle geçiyor ömrümüz.

Yalansan yalanı severim elimde değil.

Bir mısra daha söylesek, sanki her şey düzelecek.

Derdimin dermanı sensin. Bana bir duanın amini gerek.

Benim şiirlerim çay kokar, düşlerimde sade sen. Demlikte nefesin, bardakta gamzen.

Gel, benim için değil, yemin ederim değil. Başka bir konu var.

Sen mavi giyin, ben denizi unuturum.

Evet, kimsesizdik ama umudumuz vardı.

Sen bana Allah’ın emanetisin. Seni sevmek aşktır bana.

Git diyorsun da, olmuyor işte git demekle. Ben de sana sev diyorum mesela. Sevebiliyor musun?

Aramızda dağlar, yollar, yıllar var iken. Beni sana sımsıkı sarılı görenler olmuş.

Kaç şeker atarsan atarsan at. Yalnız içiyorsan, acıdır o.

Ötesi yok bu duanın benim ol. Benimle, aklınla, aşkınla bin yaşa.

Gittin… Ve solumda kaldın ve soluğumda ve sonumda.

Yüreğimdeki duruşunu seviyorum.

Kış geliyor, oysa çok isterdim ellerini ısıtmayı.

Tahammül gerek özlem iyice arsızlaştı.

Başka havalar getir bana içinde biraz bahar olsun biraz sen.

Belki de konuşuyordur gözlerin. Ama ben gözce bilmiyorum ki. Sessizce biliyorum, usulca biliyorum, masumca biliyorum.

Ve beni birden bire yüzünü değil, gözünü değil, sesini göresim geldi.

Salıncaktan düşen bir çocuk, hiç küser mi parka?

Bugün gökyüzü ayrı bir mavi, bulutlar ayrı bir beyaz, kalbim ayrı bir âşık.

Özletiyor bu çılgın sağanak seni. Sırılsıklam özletiyor biliyor musun?

Seni özlemek bile sen varsın diye güzel.

Senin gülüşün ilkbaharda daha renkliydi.

Bazen aşk iki lafı bir araya getirememektir. Seni dersin. Tükenir nefesin.

Mavi gibisin, her tonun güzel.

Bir şehir ol. Mesela, Antalya gibi. De ki; denizim kuruyana kadar seveceğim seni.

Aşk gelecek yerden şiir esirgenmez.

Belki de biraz geç rastladım sana. Ama her şey geç gelmiyor mu yurdumuza.

Yanaklarım dururken canımı sıkman çok saçma.