Sezai Karakoç Sözleri

Diriliş; şeytanın topladığı ve uğursuzluk saçan her topluluğu dağıtma; Allah’ın ipine sımsıkı sarılan topluluğu kurma yolu, yöntemi, savaşı demektir.

Bir gün gelecek, yine Yüce İslâm Milleti, bilinçlenecektir. Nerelerden nerelere geldiğini öğrenecek ve bu onu uyandıracaktır.

Arzulanan zenginlik, at kumaş ve ziyafet. Yetmez olur insana bir gün elbet. Kapitalizmin de komünizmin de özgürlük türküleri, sahte türkülerdir. Köleler için, zincire vurulmuş kürek mahkumları için uyutucu afyon nağmeleridir. Boş avuntular, göz boyayan, dikkat dağıtan esaret aranjmanları.

Çağımızın üzerine çöken kâbus, materyalizm kabusudur.

Kendi elimizle cehenneme çevirdik kendi içimizi.

İlk insandan başlar hakikat tarihi, yani hakikatin bilinişi.

Herkes gibi olmak, olmayacak bir şey. Herkes gibi olmak, olmamak gibi bir şey.

Allah korkusu, ruhu istila etmiş tutsaklığı vuran silah, onu ikiye bölen kılıçtır.

Ahiret inancı, kitaplarda yazılı satırlar olmaktan öte geçmedikçe, dünya taparlık, madde tutsaklığı, yani, ruhun zindan karanlığına mahkumluğu sona ermeyecektir.

Seni öldürmeye gelen, sende hayat bulsun.

Ne mutlu meşalesi Kur’an olan bir ümmete!

Siz bilmezsiniz, size anlatmak da istemem.

Dünya kavgasına, dünya için ve dünya adına değil, Allah için katılma.

Ben insanın ruh, ruhun da bir tapınak olduğuna inanıyorum.

Hayat sade olmalı, ama yalın olmamalı.

Benim aşkım uymaz öyle her saza.

Yüksel bir kere daha ey ahir zaman ezanı.

İçimde ölen öldü, kalan kaldı, ben aynı.

Kadının üstün olduğu ama mutlu olmadığı. Günlere geldim bunu bana öğretmediniz.

Göz seni görmeli ağız seni söylemeli, bütün deniz kıyılarında seni beklemeli.

Başarı, hayata tapmakta değil, hayatın hakkını vermektedir.

Yani sadece psikolojik müslümanlık, sadece sosyolojik müslümanlık veya sadece tarih içi müslümanlık yetmez. Her müslüman önce, kendi iç dünyasında müslüman olmalı, fakat ondan ayrılmaz bir şekilde toplum içinde ve toplum halinde de müslüman olmayı idrak etmeli. Ve nihayet bu psikolojik ve toplumsal muhtevaya mutlaka tarih şuurunu da eklemeli.

İnsanı putların köleliğinden kurtararak fıtratın medeniyetini kuran peygamberdir.

Hep suç bende değil Beni yakıp yıkan bir nazar vardır.

Senden ümidi kesmem, kalbinde merhamet adlı bir çınar vardır.

Hayatı da şöyle yorumluyorum: hakikat savaşı ve karşı savaşlar, baş kaldırmalar.

Muhayyile ve aklın Allah’ı sınırlandırıcı veya bir surete bağlayıcı zaafını bilirim ve onunla savaşırım. Ona direnirim. Allah’ı aklımla kavrama, çerçeveleme donkişotluğuna girişmem. O’na sınırsız olarak gönlümü açmaya çalışırım.

Geceye yenilmeyen her kişiye, ödül olarak bir sabah ve bir gündüz, bir güneş vardır.

Baharı yaz uğruna tükettik ve papatyaları seviyor sevmiyor uğruna derken ömrü tükettik bir hiç uğruna.

Yol uzun, uzak. Kalbimizden başka pusula da yok gövdemizin cebinde.

Hakikat, Adalet, Fazilet. İnat etmiyoruz, bunlarda ısrar ediyoruz.

Adalet mülkün temelidir. Peki adaletin temeli nedir?

Bütün şiirlerde söylediğim sensin. Suna dedimse sen Leyla dedimse sensin.

Aşırı umut umutsuzluktur.

Amentümüz, insanlığın ruhunu bir ruhul kudüs gibi diriltsin!

Bugün yalnız yağmura tahammül edeceğim.

Allaha teslim olan eşyayı teslim alır.

Anne ölünce çocuk bahçenin en yalnız köşesinde elinde bir siyah çubuk ağzında küçük bir leke.

Gerçek söylemeyince sanki yok.

Ancak, umut umutsuzluğun olduğu yerde başlar.

İnancın yarısı utançtır. Her şeyi tam olsa da utancını yitirmiş bir medeniyet, sağlıksızdır.

İnsan, kendini hakikate adadığı, ruhunu ona açtığı ölçüde insandır.

İnsanlara gurur gelmesin, acizliklerini unutmasınlar diye Allah, ölümü yarattı. Bunu hiç unutmayarak, saatleri ve dakikaları, zamanı tam anlamıyla değerlendirmek: İşte bu dünyada bize düşen budur. Bundan ötesi bize ait değil.

Ve son sözü hep alın yazısı söyler.

Anlaşılıyor ki, İslam aleminin kaderi, Türkiye’deki kördüğümün çözülmesine bağlı.

Müslümanların kendine dönüşmesi, başka bir kültüre dönüşmelerinden belki daha güç, ama tek kurtuluş umutları olacaktır.

Bütün şiirlerde söylediğim sensin. Boşunaydı saklamaya çalışmam öylesine aşikarsın bellisin.

Hayat bir ölümdür, aşk bir uçurum.

Ellerin yaz demekti Gözlerin yeşerirdi kalbimin baharında.