Sert Sözler

Bizim aklımızın bile almadıklarını, başkalarının midesi nasıl alıyor anlamadım.

Kız çocuğu okur mu? diyen adam! Karını hastaneye götürünce bayan doktor baksın demeyi biliyorsun.

Boş versene! Aşk mı kaldı artık? Herkes gördüğünü sever olmuş. Ne olduğuna değil ne verdiğine bakar olmuş.

Kafam dağınık olabilir ama kimi nereye koyduğumu asla unutmam!

Giden gitmiştir, gittiği gün bitmiştir! Ben gideni değil, giden beni kaybetmiştir.

Hayatta üç çeşit insandan kork; dağdan inme, dinden dönme, sonradan görme.

Sigarayı kül tablasına bırakır gibi bırakırım seni.

Nokta koyduysan bir kere, çevirmeyeceksin onu virgüle. Ne soru kalmalı ne de tek bir soru işareti geriye!

Hani derler ya ‘Özün neyse sözün de o olsun’ diye. Ben de diyorum ki; özü olmayanın söyleyecek sözü de olmasın!

Turşu kurar gibi, hayal kurmayın her hıyarla!

Hani senin varlığın ‘fifi’ yokluğun da ‘tın’ ya; benim varlığım ‘olay’ yokluğum çok kötü ‘koyar’.

Bu dünyada gülmek istiyorsan ya kaderin güzel olacak ya da kafan…

Şeytan’ın en büyük dostu, ağzı gevşek, yüreği yavşak olan insandır.

Yeni bulduğun arkadaşları kaleme, eskileri silgiye vurma. Kalemin ucu kalbine batarsa, silginin yumuşak şefkatine muhtaç olursun.

Kalbimi park yerimi sandın, çık dışarıda oyna!

Her haltı yiyip, evleneceği kızın el değmemiş gonca gül olmasını isteyen erkekler, siz hiç b*ka kelebek, çiçeğe sinek konduğunu gördünüz mü?

Yeni bir sayfa açtım, içinde sen yoksun. Kalbim barınak değil ki içinde köpekler olsun!

Ulaşamadığın kadına kaşar demeyeceksin paşam! Biraz delikanlı olup; bu beni aşar diyeceksin! O kadar.

Kimileri toprak kadar kıymetli, kimileri bir ot kadar değersiz… Herkes bir şekilde yaşıyor işte. Kimileri şerefli, kimileri şerefsiz…

Yokluğumla iyi geçin, çünkü varlığım bir daha olmayacak!

Herkesin kalbimde bir yeri var. Kiminin altı çizili, kiminin üstü!

Hayatta iki şeye dikkat edin; yolda yürürken kavşaklara bir de yüzünüze gülen yavşaklara!

Hak edene masadan öyle bir kalkıp gideceksin ki; kendisini garsona bahşiş olarak bırakılan bozuk para gibi hissedecek.

Sen çare arıyorken o bahane arıyorsa, aranacak bir şey kalmamıştır; bırak gitsin!

Bazı insanları toplasan da çıkarsan da fark etmez çünkü karakterleri hep ‘Sıfırdır’.

Keşke hep çocuk kalsaydım diye üzülme sevgilim. Çoğu zaman gözümde yeterince küçüksün zaten.

Hamurunu bildiğim insanların şekilleriyle ilgilenmiyorum!

Bazı aileler çocukları doğduğunda kulağına isim yerine birkaç kez ‘adam ol’ diye fısıldasaydı, biz de büyümüş hallerini isimleriyle anabilirdik.

Öyle kendi kendine yanarsın! Bizim kimselere şekil koyduğumuz yok. Ama şeklimiz birilerine koyuyorsa sıkıntı yok!

Sen! Anca benim falanıma filan olursun. Unutma! Kafamı çevirdiğim an yalan olursun.

Bir zamanlar ardından bakar ağlardım, şimdi dönüp arkama bile bakmam. Bir zamanlar uğruna dünyaları yakardım, şimdi şerefsizim bir kibrit bile çakmam.

Haklısın güzelim; bizden adam olmaz, aşkı hala kalpte arıyoruz.

Baktın hayatın tadını çıkaramıyorsun, tadını kaçıranı hayatından çıkar.

Bu saatten sonra ben başkasını düşünerek yazarım, sen de üstüne alınarak okursun!

Hadi kaldır kadehi! Varsa şerefine, yoksa gidişine içelim.

Bazen hayata sağlam bir temizlik gerekir. İçini tüketen aşklara, hırpalanmış dostluklara, yanlış insanlara yol vermek gerekir.

Aşk için edilen yeminler yüzünden sığılmayacak cehenneme!

Rakıyı gören suyu, kadını gören yatağı düşünür olmuş. Oysa ne içmesini bilen var ne de sevmesini.

Rabbim bizden uzak tutsun, demir paradan daha bozuk insanları.

Şerefin kadar konuş desem, sonsuza dek susacak insanlar tanıyorum!

Kanı bozuksa, bahaneyi sütte aramanın âlemi yok ki.

İki yüzlü insan pazar tezgâhı gibidir? Öne iyilerini koyar, arkası hep çürüktür!

Gidişine illa bir isim konulacaksa; “Mal kaybı” diyelim.

Herkes kendine yakışanı yapmalıydı, bu yüzden sen de defolup gittin!

Kimi insan girdiğinde odayı aydınlatır, kimi de çıktığında.

Ben hiç kimseyi öyle yarı yolda filan bırakmam. Aldığım yere geri iade ederim!

Bir kez ayrıldıktan sonra tekrar barışmak fayda etmez. Ya g*tü kalkmıştır, ya da sevgisi azalmıştır.

Gidene dur demekte neymiş? Asfalt bile dökeriz, maksat rahat yol alsın.

Çok dostum var benim, yeter ki işleri düşsün.

“İnsanlık” yazın. Boşluk Bırakmayın. Hiçbir yere göndermeyin. Bırakın sizde kalsın.

İnsan herkesi almamalı hayatına; özeli olmayanın, özlemi olmaz!

Hayal kırıklığım olup ayağıma batacaksan, bi çekil şöyle kenara!

Baba parası yiyerek kendini adam zanneden ile sırtındaki yük ile kendini beygir zanneden eşek arasında hiçbir fark yoktur.

Bel altında kalsaydı aklımız, ayaklar altında kalırdı adamlığımız.

Menfaat çevresinde dost edinen, çile yolunda yalnız kalır.

Dostum ya da düşmanım olacaksan, ilk önce şerefli olacaksın!

Gidenin arkasından nokta koyun ki gelecek olanın ismi büyük harfle başlasın.

Sana sağır olana, sen dilsiz olacaksın.

Mazin kirlenmişse lekesi çoksa, güzelliğin neye yarar şerefin yoksa!

Her iltifata itibar etme! Kurban kesilmeden önce boynu okşanır.

Unut beni demişsin hiç düşündün mü sevgilim sen hatırlanmaya değer misin?

Bütün erkeklere odun diyen kızlar! Her sabah o kadar makyajı ormana gitmek için mi yapar?

Güvenme karaktersizin vefasına. Bugün över, yarın söver!

Gidişini umursamadığım gibi, gelişini de beklemediğim insanlar var!

Hiçbir savaşta kazanan bir devlet olmadı, biri insanını kaybetti, diğeri insanlığını!

Erkek özlediğini söylemez! Oturur bir sigara daha yakar.