Samimi Sözler

Sevmişim bir kere gönül söz dinlemez ne çare? Seni sevdim işte ben o gün bittim…

Aşk, yer yerinden oynasa da yâri yürekteki yerinden oynatmamaktır.

Seni sonbahar rüzgârlarına bırakıyorum yaktığım canımı yeniden hayata hazırlıyorum sensiz yaşamak hayata yeniden başlamak istiyorum…

Seni ben canımın içinde sakladım. Kalbimin ta derinliklerinde…

Sen sözlerimde değil yanımda hiç değil! Sen sözlerimde değil dünyamda yoksun artık kapat git anıları!

Ziyan olan zamana bakıp ağlıyorum canımı zaten aldın şimdi sadece kendime ağlıyorum.

Eğer ikiyüzlü olacaksan en azından birisi sevimli olsun.

Sayende kirlenmiş dünyam ile bıraktın beni şimdi yeniden kuruyorum düzenimi canımı yaktığın anılara gülüyorum ve sana lanet ediyorum…

Ben hiç dilek tutmadım, hep dua ettim Ömrün ömrüme nasip olsun diye!

Hayatım sessiz bir film gibi oyuncular var ses yok hepsinin sesini kıstım kendim yaşayacağım hayatımı artık kimseye ne el nede bel bağlayacağım…

Bir şehir ol. Mesela İstanbul gibi. De ki; boğazım kuruyuncaya kadar seveceğim seni.

Gül gibi kokan tenine aldandım güzel gülüşlerine yakalandım sahte sözlerine inandım şimdi acılarla savaşıyorum anılarımla beni bıraktın.

Saçlarının bir teline kurban olurum düşünmeden sevgilim bir damla gözyaşına canımı feda ederim yollarına bir gülüşün için yaşıyor bu can bunu unutma.

Bahar benim için sensiz anlamı yok güneşin her iklimde bana baharı yaşatan sensin ilkbaharım oldun sonbahar olmana izin vermez kalbim.

Sana derdimi anlatsam kâbusların olur sana sevgimi anlatsam içine dert olur bu yüzden suskunluğum bu yüzden sevgiliye susuzluğum…

Bunca yalanın, bunca talanın, bunca riyanın arasında sen. Ne güzel duruyorsun ömrümün ortasında.

Bir gecenin kör kuyusunda kalbimi elime aldım sadece sana feryadım sadece sana beddualarım canımı aldın kalbimi parçaladın…

Azraile meydan okuduğum bu hayatta canımı aldın azraile bırakmadın şimdi canımı istiyorum yarınlarımı geri ver bana!

Yediremem sensizliği kendime yediremem çaresizliği yüreğime sensizlik bana zulüm gelir sen olmazsan ölüm nefesten önce gelir sevdiğim.

Elimdeki resmin yerine kendin olsaydın. Olsaydın da benim yine derdim olsaydın.

Adını yazarım açılmamış sayfalara söylediğin her söz duyulmamıştır bu dünyada seni benimsin bende seninim bunu sakın unutma ben kalbimi mühürledim atmaz senden başkasına.

Nefes aldığım gibi sana muhtacım nasıl nefessiz yaşayamıyorsan bende sensiz yaşayamam tek ilacım sensin sevgilim.

Aklın bel altındaysa adamlığın yer altındadır.

Benim tek uğurum sensin seninle başlarım hayata sevdiğim her sözünde bir anlam saklıdır bilirim o anlamları seninle yaşamak isterim biriciğim.

Sen yeter ki çocukluk yap. Gönlümde salıncağın hazır…

Sana aşk değil dert lazım sana sevgi değil acı lazım sana seven değil seni harcayacak biri lazım o zaman akıllanırsın sen.

Dünyanın en büyük yüküdür aklı sende olmayanı ısrarla yüreğinde taşımak.

Sana güvenerek çıktım acı hayatın yoluna sana inanarak başladım hayata inanmaya yine benim canımı aldın hayatın ortasında

Otopsi raporunda fesatlığından öldü yazacak insanlar tanıyorum.

Son derece gururlu insanlar susmayı ve yalnızlığı sever.

Ve herkesin derdi kendine ağır, gerisinin dili lal kulağı sağır.

Nefesim tükendi sayende inancım kalmadı hiçbir sevgiye sende yalan rüzgârı oldun kalbimin önünde sana da güle güle…

Hayata gülecek mecalim kalmadı zaten hayat tokat atmıştı seneler önce şimdi yine sayende hayat beni tokatladı.

Sevdim. Çünkü bir tek ona sarılınca yuva gibi kokuyordu içim.

Seni sevdim bir kere kopamam senden kanser gibi içime işledin ve hücrelerim seninle mutlu sensiz yaşayamaz senin için çırpınan yüreğim.

Sen benim en doğru yanlışım. Tövbesi olmayan günahımsın. Uzak duramadığım yasaklım, en açık ettiğim saklımsın. Sen başımdan giden aklım, severek çektiğim ahımsın.

Bazı duyguları yazamazsın. Anlatamazsın. Çünkü tefsiri ancak his ile mümkündür. Bu yüzden sadece yaşarsın.

Ey âşıklara mekân olan koca dünya sen döndükçe ben ağlayacağım insanlara aşıklara uzaktan bakacağım…