Racon Sözleri

Onu hiç görmemek onu başkasıyla görmekten iyidir.

Bazıları şükretmeyi; bazıları küfretmeyi öğretir insana.

Bazı insanları da sadece, tanıyana kadar çok seversin!

Adamlık, her gün aynı kadına âşık olmaktır.

Diz çökerek yaşamaktansa ayakta ölmeyi tercih ederim.

Gölgene lafım yok o da seni adam sanıp peşinden geliyor.

Diz üstü yaşamaktansa ayakta ölmeyi tercih ederim.

Her genç delikanlının sevgilisi olabilir ama her genç kızın delikanlı sevgilisi olamaz.

Kimse adaleti öğretemez bize, ihanet edene merhamet edilmez bizde.

Ya av olacaksın ya da avcı. Ama asla avı avcıya götüren köpek olmayacaksın.

Hani derler ya bir konuşursam yer yerinden oynar diye. Ben onlardan değilim. Konuşursam derinden kimse kalkamaz yerinden.

Biz de dost dediğin mermi gibi olur, ihtiyacın olduğunda namluda hazır durur.

Kimseyi ezmedim ezeni ezdim dostuma kardeşime yanlışa düşüp de kendimi madara etmedim.

Hakkımda ne duyduysanız daha fazlasını yaptım, rahat olun!

Bugün de ölmedik, ama yaşadık mı? O da belli değil.

Çakallarla uğraşacak vaktimiz olsaydı; veteriner olup, iti köpeği tedavi ederdik.

Yıllar vardır nasıl geçtiğini bilmezdim, bir gün vardır yaşamın anlamını değiştirdi bana dair; hissetmediğimi, bilmediğimi yaşattı, iste o ani senle yaşadım senle sevdim.

Acılara dayanır bu yürek ama senin gibi nankörlere asla! Gözlerimin gördüğü yerden sildim seni bitirdin içimdeki delikanlı sevgiyi, mutluluklar sana yaşadığın namert hayatında.

Yanıma seni, karşıma herkesi alabilirim.

Sen kasırgalara dayanmışsın, rüzgârla mı yıkılacaksın. Başka çaren yok yüreğim, düşmana karşı ayakta kalacaksın.

Çok büyüğü olan, büyüyemez.

Ama ben bu kadar acıyı, sen de başkalarına benzeyesin diye çekmedim.

Nice delikanlılar gördük kolunda kız cebinde emanet arkasında sürü. Raconu kahpelik yürüyüşü sahtelik, kalbi var yüreği yok.

Benim gözüm karadır sevdiğime değer veririm değer verdiğimi severim, sen benim değerimi bilmedin şimdi sokak köşelerinde değer ara kendine değersiz insan!

Her sözümde racon aramayın, racon yapmak için konuşmuyorum, konuşuyorum racon oluyor.

Bugün arkamızdan konuşan insanların. Dün arkalarında biz vardık…

Biz, ölmeyi çoktan göze aldık da yanımızda kimleri götüreceğiz, onu düşünüyoruz.

Şu hayatta ölmek için onlarca nedenim varken, yaşamak için tek bir nedenim var, o da annem.

Tarz yaratmak için ağır abi olma. Ağır abi dediğin sevdi mi tam sever giydiğini herkes beğenir, saygısı sonsuz sevgisi ebedi olur.

Kime yürümeyi öğrettiysek bizi geçmeye çalıştı.

Kimseye el uzatıp, yardım isteyecek kadar düşmedik daha. Nasıl düşüyorsam öyle kalkmasını da bilirim.

Çekildik köşemize çocuklar meydan sizin.

Arkamdan konuşanların hayallerin de imzam var.

Herkes kendine yakışanı yapar kalite asla tesadüf değildir.

İhanetin nedeni olmaz bedeli olur.

Ben soru sormam hesap sorarım.

Büyütme gözünde kimseyi, vardır mutlak bir eksiği. İnsanlar resim gibidir; ne kadar büyütürsen, o kadar düşer kalitesi.

Hiçbir şeyin altında kalmam, bana yapılanın iki katını yapacak kadar cömertim.

Adrese gerek yok bizi bilen bilir.

Yeri gelir eyvallah der susarız, yeri gelir Allah der dalarız.

Reislerle kurduk mekânı dayılarla harcadık bu yolları serserilerle âleme daldık delikanlılarla şekil yaptık, bizler ağır abileriz herkesi severiz.

Bazen insanlara küfür ediyorum, sakinleşince haklı olduğumu anlayıp, bir daha ediyorum.

Biz âlemde racon değil vakitsiz ötenin kafasını kesenlerdeniz.

Çocuk yok karşında anlatma masal, kurbağa bekleme olursun sanal, bizim sevgimiz her zaman real, delikanlı gibi seviyoruz ağır abileri izliyoruz.

O kırdığın kalp, annenin porselen takımı değil.

Meydanı boş bıraktık, sustuk, korktuk sanmayın… Hepinizin geçmişinde izimiz var, bi süreliğine reklamlardayız; biz istediğimiz zaman yine vizyona çıkarız.

Sen tarifi imkânsız bencil bir yaratıksın! Seninle geçirdiğim zamana değil seninle geçirmeyi umduğum hayallerime acıyorum şimdi Pislik!

Kimine göre yalanım kimine göre kralım ben adamına göre adamım.

Her zaman mutluluğun doruğundayken gülünmez, bazen sırf hayata gıcıklık olsun diye uçurum kenarındayken bile gülümseyeceksin.

Benim kurallarım çok basit; saygını koruyacaksın, sevgini göstereceksin, haddini bileceksin.

Zaman mı durdu der saate küfür edersin. Susarsın konuşamazsın konuşulacak onca konu varken belki de o gelsin istersin beklersin sessizce sonra söversin gelmişe geçmişe.

Ateşle oynayan ya evini yakar ya kendini…

Öfkeyle kalkarsam, zarar vermeden oturmam.

Rabbim, dedi; Dilimdeki tevekkülü kalbime indir. Tam bir tevekkül nasip et. Mademki kadere iman ettim, dilimdeki tevekkülü kalbime indir.

Delikanlı adam rahat uyumaz sevdiklerini rahat uyutur.

Firari saatlerin ardından gelen isyankâr sokakların tövbekâr çocuklarıyız biz sevdiğimiz için için yaşar dostumuz için ölürüz ve de hiçbir zaman hiçbir yerde kimseye hesap vermeyiz.

Sonunu düşünen kahraman olamaz.

İhanetin nedeni olmaz; ama bedeli olur.

Bana kelime cambazlığı yapma kızım, bir laf sokarım, kürtajla bile aldırmazsın.

Efendiliğimizi korkaklık sananlar diledikleri zaman meydan okuyabilirler.

Hiç tanımadığım insanlarla birden yapmacık davranarak birden samimi olacağıma, egolu davranarak doğal olmayı yeğlerim. Yapmacıklıktan iyidir.

Ecel sizseniz ölmem, ben bi Allah’ıma boyun eğerim, gerisini iplemem.

Biz büyüklüğümüzü gösterelim de varsın çocuklar el öpmesin.

Bazen arkasına dönüp bakması gerekir insanın; nereden geldiğini unutmaması için.