Ölüm İle İlgili Sözler

Gerçekte kimse bilmiyor ölümün ne olduğunu, insana verilen en büyük iyiliktir belki ölüm; ama en büyük kötülükmüş gibi korkuluyor ondan.

Ölüm, her şeyi eşit yapar.

Ölüm daima gözünün önünde olsun, o zaman asla adi endişelere düşmezsin ve hiçbir şeyi fazla hırsla arzu etmezsin.

Ölüm olmasaydı, onu icat etmek zorunda kalırdık.

Ölüm, bazen bir ceza bazen bir armağan, çoğu zaman da bir lütuftur.

Ölüm bu ne hükümdar tanır ne soytarı, herkesi aynı iştahla yutar.

Oyun bitince şah da piyon da aynı kutuya konur.

Hiç kimse, kendi ölümüne ağıt yakamaz.

Ölüm iyidir, bizi ölüm düşüncesinden kurtarır.

Biz ölülerin kusurlarının ıstıraplarını çekeriz ve faziletlerinin, mükâfatını alırız.

Bir isteğin olduğu sürece, yaşamak için bir nedenin vardır, kesin tatmin ölümdür.

Ölümden kaçmak için attığımız her adım, bizi meğer ölüme götürülmüş anladım.

Hayatta her şey belirsiz, kesin olan mukadder bir şekilde kesin olan tek şey var: Ölüm.

İnsan, meyvenin çekirdeğini taşıması gibi, ölümü kendi içinde taşımaktadır.

Ün, gençlik ve gurur… Mezar hepsini alır.

Bütün günler ölüme gider, son gün varır.

Ölmeden önce herkes, neden kaçtığını ve neye koştuğunu ve bunun nedenini, öğrenmeye çalışmalıdır.

Doğduğumuz zaman dünyaya hiçbir şey getiremediğimiz gibi, ölürken de hiçbir şey götüremeyiz.

Ölümün olduğu bu dünyada hiçbir şey çok da ciddi değildir aslında.

Ölüm son uyku değil, son uyanıştır.

Her kalbin çarpıntısı, kendi ecelinin ayak sesidir.

Yeryüzünde hüküm süren kuvvet; hayat kuvveti değil ölüm kuvvetidir.

Gençliğimizdeki neşelilik ve karamsarlığa kapılmama hali, kısmen hayat tepesine tırmanıyor ve tepenin öteki tarafındaki ölümü görmüyor olduğumuz gerçeğine dayanır.

Dünyaya geldiğiniz gün, bir yandan yaşamaya, bir yandan da ölmeye başlarsınız.

Hiçbiriniz ölüm istemesin, eğer iyi biri ise yaşaması belki iyiliğini arttırır, kötü biri ise belki tevbe eder.

Ölüm olmasaydı, hayat bütün güzelliğini kaybederdi.

Hayattan önce, ölüme hazırlanmalıyız.

Dünyanın gerçek öncülerinin evi, mezarlardır.

Ölüm bir köprüdür, dostu dosta kavuşturur.

Erken ölüm yoktur, kadere iman vardır.

Ölmemek insanlar için felakettir, başak için sararıp olgunlaşmamak ne ise insanoğlu için de ölmemek odur.

Ölüm size ne sağken kötülük eder ne ölüyken; Sağken etmez, çünkü hayattasınız, ölüyken etmez, çünkü hayatta değilsiniz.

Sen hiç ölümün gölgesinde özgürlük yaşadın mı?

Ölümden ne korkarsın, korkma, ebedi varsın.

Ölüm eski bir şeydir; ama her insana yeni görünür.

Herkes kimsenin sağ kalmadığını bilir de kendisinin öleceğine inanmak istemez.

Ölüm hiçbir zaman, iyi karşılanan bir misafir değildir.

Ölümü özüne sevdir, nasıl olsa gelecek.

Doğduğunda sen ağlamıştın, herkes bayram etmişti. Öyle bir hayatın olsun ki öldüğünde herkes ağlasın, sen bayram et.

Ölüm bir defa gelir, fakat hayatın her anında kendisini hissettirir. Ölüm korkusu, ölmek ıstırabından daha ağırdır.

Ölümün son iyiliği, bir daha ölümün olmamasıdır.

Ölüm, başka bir yaşamın kaynağıdır.

Ey hayat, seni bu kadar kıymetli tutuşum, ölüm sayesindedir.

Bir ölüm şerefli olursa en büyük mükâfatı, almış demektir.

İyi geçen bir gün nasıl mutlu bir uyku getirirse, iyi geçen bir yaşam da mutlu bir ölüm getirir.

Centilmen olarak doğmak bir tesadüftür; fakat bir centilmen olarak ölmek büyük bir başarıdır.

Ölüm korkusu, ölümden daha korkunçtur.

Korkaklar ecelleri gelmeden birkaç kere ölürler, cesurlar ölümü bir kere tadarlar.

İnsan ne zaman ölür bilir misiniz; tembellikten, inançsızlıktan ve hayatı yaşamaya değer kılmayı becerememekten.

Hiç güzel olmasaydı ölür müydü Peygamber?

Hakikatte ölüm, ruhun aletlerini kullanmasını terk etmesinden başka bir şey değildir, ruhun aletleri ise organlardır.

Ölümden korkmayan ölmez, ölüm kendine koşanları hiçbir zaman vurmaz.

Dünyadaki varlıkların varoluşlarının hakikati, onların sonlu olmasıdır. Bütün sonlular ise gelip geçicidir ve yok olmanın nüvesine sahiptir.

Hiç kimse, bu dünyadan canlı çıkmıyor.

Ölmüşlerini unutma ki, yarın öldüğün zaman seni de unutmasınlar.

Ölüm, akıllı bir adamı hiçbir zaman apansızın almaz, o her zaman gitmeye hazırdır.

İnsanların bazısı yaşayıp bazısı ölseydi, ölüm dayanılmaz bir acı olurdu.

Ölüm bir saniye yakınken hiç ölmeyecekmiş gibi yaşamanın âlemi ne?

Ölümün bizi nerde beklediği belli değil; iyisi mi biz onu her yerde bekleyelim.