Neşet Ertaş Sözleri

Denizi seyretmek gibidir bozkırda gökyüzünü seyretmek.

Ne söyleyeyim şu dünyanın haline dağlar ayrı ayrı, çöl ayrı ayrı, şu insanlar bölüşmüşler dünyayı Hudut ayrı ayrı yol ayrı ayrı.

Biz doğduğumuzdan beri yoksulduk. Varlığı görmedik ki yoksulluktan şikâyet edelim.

Kendini bilen bilmeyenin kusuruna bakmaz!

Ahu gözlerini sevdiğim dilber, sana bir sözüm var diyemiyorum.

Sevgi dünyasına yalan girmez, gönülden sevmeyen Hak’ka eremez.

İki büyük nimetim var. Biri anam, biri yârim. İkisine de hürmetim var. Birisi var etti beni, birisi yar etti beni.

Gurbette olanların hiçbiri mutlu değil ben mutluyum diyene rastlayamazsın. Neden? Gurbet herkesin içinde taş gibidir.

Güneşe gülle at, karartır mı hiç? Allah sevmediğini yaratır mı hiç? İnsan olan insan darıltır mı hiç? Haksızlık haksızın özünden olur.

Gel sevelim, sevileni seveni sevgisiz suratlar gülmüyor canım, nice gördüm dizlerini döveni, giden ömür geri gelmiyor canım.

Uyku girmez gözüne, gönlü viran olanın.

Kendi kendisinden utanmayan, yeryüzünde hiç kimseden utanmaz.

Darda kaldım diye umutsuz olma, yok iken dünyayı var eden vardır.

Herkesin bir Zahide’si vardır.

Gönül kimi severse, aşk onda güzeldir.

Ağla sazım ağlanacak zamandır.

Mühür gözlüm, seni elden sakınırım kıskanırım.

Özü gülmeyenin yüzü güler mi?

Gönlünün eşini bulan garip değildir. Ağla sazım ağlanacak zamandır.

Kadın insandır. Biz erkekler ise insanoğlu.

İlimsizlik bilgisizlik yüzünden, cehalet hortlayıp çıkar mı çıkar. Sevgisizlik saygısızlık yüzünden, insan insandan bıkar mı bıkar.

Aşk biterse yorulur insan, ben ne zaman ölürsem Neşet yoruldu desinler.

İnsanları birbirinden ayıran mezhepçilere karşıyım, mezheplere değil.

Nerde bir türkü söyleyen görürsen korkma yanına otur. Çünkü kötü insanların türküleri yoktur!

Seviştiğimde mutlu olurum, sevgisiz imanı nasıl bulurum, böyle inandım böyle bilirim, sevişmek ibadettir sevgi imandır.

Ben diyorum ki, insan ve insanoğlu var. Ayrımcılığın sonu kavgadır, kavganın karı var mı?

Hak bildiğim yoldan ayrı gitmedim, koğular getirip gıybet etmedim, gönülleri kırıp can incitmedim, bir garip sazımı çaldım giderim.

Gönül Mecnun olmuş çölde geziyor.

Sen beni gülünce mutlu mu sandın, yalandan yüzüme gülen dünyada.

Can yakıp da kalp kırma ey insanoğlu. Senin de gül benzin solacak bir gün. Her canlının kalbi Allah’a bağlı. Herkes ettiğini bulacak bir gün.

Bir de şu var; Gönlün’ün eşini bulan garip değildir