Murat Menteş Sözleri

Hakikat akılla değil, cesaretle bulunur.

Günahkârlar, hoşgörülü ve özgürlükçüdür çünkü empati kurmalarına bir engel yoktur. Pişmanlık, bir aydınlanma anıdır ve tövbe hem bir psikolojik analiz hem de kendini bilmenin ideal görünümüdür. Şükür, güzellikleri keşfetmeye yönelik dikkatin gelişkinliğidir. Ayrıca, zamanla tatlanan acı hatıralar ile unutulan mutluluklar arasındaki farka denk gelen saçmalığı telafi eder.

Yanılıyorsunuz, Pinokyo yalanı değil, insan olma çabasını temsil eder.

Kartları kader karıştırır, biz oynarız.

Gökle bir olmadıkça, yerle bir oluyor insan.

Ateşin icadından önce olup cehenneme giden mağara adamının hayreti içindeyim.

Evrende yalnız mıyız bilmiyorum ama dünyada yalnızız.

Bildiğim bir şey varsa, gökyüzündeki bir kuşu köşeye sıkıştıramazsın.

Biz bu çağın fiyakalı kaybedenleriyiz.

İntikam şarabi, yaraları ham olanlara şifa verir.

Gözlerindeki ayet derinliğini hayrına tafsir etsen ya!

İnsan boş bir tüfektir ama bakarsın bir gün patlar.

Yalnızsan yalanlar sana ilaç gibi gelir.

Şüphe oyuncak mı gerçek mi, boş mu dolu mu olduğunu kestiremediğiniz, sağa sola bakınan bir tabanca gibidir.

Hani insan bazen gökte yabancı bir cisim görür de gözlerine inanamaz ya, yanındakine, ‘benim gördüğümü sen de görüyor musun?’ Diye sorar. Ben de seninleyken gözlerime inanamıyordum. Kulaklarıma inanamıyordum. Vücudumdaki hiçbir hücreye inanamıyordum. Kimseye soramıyordum da ‘benim gördüğümü sen de görüyor musun?’ Diye.

Bir lafı nerenden anlarsan orana girer.

Aşk hayalin çocuğu, hayal kırıklığının annesidir.

Seni unutma fikri bile sana kavuşma umuduna bağlanıyor içimde. Senden kaçış varsa bile kurtuluş yok.

Kalbinizde olup da hiç kimseye anlatamadığınız, dile getirilmesi imkânsız bir şey var ya; işte Allah onu biliyor, üzülmeyin.

Biz yetimler intikam iştiyakıyla doluyuzdur. Dehşeti dengelemeye yatkınızdır. Başkalarının öçlerini de almaya hevesleniriz. Yetimlik bize kanlı doğaçlamalar yapma cüreti verir. Suçlamakla ya da suç işlemekle kaybolmayan bir masumiyet imtiyazına sahibizdir.

Kendimizi, parayla değil, okuyarak, öğrenerek, seyahat ederek, merakla, bilgiyle zenginleştirebiliriz.

Kaderini çizerken cetvel kullanamazsın.

Ölümden değil, gelecekten korkuyorum.

Yaş sezonluk bir duygudur.

Daha çok düşünüp daha yavaş hareket etmek gerekir. Terbiyenin ilk şartı budur.

Senin naz faslın, benim sabır süremi aşmasın lütfen.

Aşkımız senden uzun yaşadı. Ayrılığımız da benden uzun yaşar diye korkuyorum.

Bu kitapta anlatılan olayların hepsi gerçektir, fakat hiçbiri henüz cereyan etmemiştir.

Keşke sen de var olsan ben düşününce.

Ölümden korkuyorduk, çünkü insandık.

Yapabileceği tüm hataları yapıp hiç ders almamak” diye bir şey olmasaydı ben icat ederdim.

Siyasetçiler din sömürüsüne devam ettikleri sürece, kafa kesenlerin getirdiği tekbir, minarelerden yükselen tekbiri bastıracaktır.

Çok sevmek, sonsuza dek kavuşamamak için en ideal yöntemdir.

Son sözlerime şerh düşüyorum, korkma ben varım.

Yanılgılarımızın çoğu, düşüneceğimiz yerde duygulanmak ve duygulanacağımız yerde düşünmekten doğar.

Bir insan acıdan delirdiğinde, diğerleri onun acısını değil, deliliğini görürler.

Zamanla esnekleştim. Ulaşılması ve vazgeçilmesi en zor nimetin sükûnet olduğunu anladım galiba.

Yanlış çağda yaşamanın stresi içindeyim.

Hayatta sevmem dedin ya, bunun bir de öteki dünyası var, umutlanıyor işte insan.

Aşk, gençlerin oynadığı fakat ihtiyarların bildiği bir oyundur.

Cennete ve cehenneme inanıyorum, çünkü ikisi de bu dünyada mevcut.

Aşk insanın sadece psikolojisini ve kimyasını değil; tarihini, müziğini, coğrafyasını, edebiyatını, fiziğini, beslenme çantasının içindekileri, hayat bilgisini de değiştiriyor.

Bütün şarkılarda senden bahsediliyormuş, onu fark ettim.

Bekar bir adam asla pişirmesi yemesinden uzun süren bir yemek hazırlamaz!

İnsan, kendi samimiyetinin altını çizmeye kalkıştı mı, ister istemez üstünü de çiziyor. Samimiyet, mahremiyetle mukayyet olsa gerek.

Kartları kader karıştırır, biz oynarız.

Herkesin üç kişiliği vardır; ortaya çıkardığı, sahip olduğu ve sahip olduğunu sandığı.

Bazı ihtimaller ihtimal olarak kalmaya mecburdur.

Tek kelimeyle zor, iki kelimeyle çok zordu.

Kader hem zamana [tarihe ve an’a] ve mekâna [uzaya ve vücudumuza] yayılan; hem de bizzat bizim ruhumuza, nefsimize, zihnimize, gönlümüze, vicdanımıza, bilincimize yani varlığımızı teşkil eden yoğunluk bölgesine odaklanan gerilimin adıydı. İyi ile kötü, günah ile sevap, helal ile haram, doğru ile yanlış, ümit ile korku, ödül ile ceza, cennet ile cehennem arasındaydık. İnanmak insanın en ince ve en keskin sınırda hareket etmesi demekti. Buna mukabil, teslimiyette, iradenin forsunu aşan bir imkân vardı ki bunu ancak terbiyeden sonra gelen olgunluk sayesinde kavrayabilirdik.

Rüyalar alınyazımızın ayrılmaz parçalarıdır.

Elli yaşındaki bir adam kendini otuz yaşında hissediyorsa, yirmi yılını boşa harcamıştır.

Dostlarımız; biz caddenin kenarında alevler içinde yanarken, karşıya geçip üstümüze işemeye üşenen kimselerdir.

Biz, Nasreddin Hoca’nın torunlarıyız. Hep bir umut var içimizde. Ya severse?