Laf Sokucu Kapak Sözler

Kıyamam dediklerimiz bizi ince ince kıyıp pembeleşinceye kadar kısık ateşte kavurdular.

Bir zamanlar toz konduramadıklarım, şimdi kirden görünmez olmuş.

İki dakika insan ol desem zaman tutacak insanlar tanıyorum.

Bilirsin ben belâ okuyamam, Allah salânı versin.

Sokak lambası gibi olma ey yar kime yandığın belli olsun. Necip Fazıl Kısakürek

Ne yarım kaldım senden sonra ne de yaralı, beni ne sen yıkabilirsin ne de en kralı.

Hiç olmak, herkes olmaktan daha onurludur!

Parçaları kaybolmuş puzzle gibisiniz. Kiminizin aklı kiminizin ruhu kiminizin kalbi yok.

İyileştirir diye medet umduklarımız tekrar tekrar yaralıyor bizi.

‎50 kuruşluk çikolatanın verdiği mutluluğu veremeyen insanlar var.

Bir kadının gözyaşının akmasına sadece soğan değil, bir ‘hıyar’ da neden olabilir.

Bazı insanlar ayakkabı mağazası gibi, her numara var Allah için.

Bazı insanları hayata baktığı pencereden, atmalı.

Sevgimi anlayamadın mı gözlerimdeki yaştan, atalarımız doğru demiş eşek ne anlar hoş laftan.

Konuştuğun kadar şerefli olsaydı hislerin; şerefini iki paralık etmezdi seçimlerin.

Kendime yakışanı severim. Herkese yapışanı değil.

Akıllı telefonmuş. Karşı taraf aptal olunca, telefon akıllı olsa bile işe yaramıyor.

İlla köpek olacağım diyorsanız, sadakati öğrenin havlamayı değil!

Bir zam” da şu insanlara gelse kendilerini bu kadar ucuza” satmasalar…

Erkek arkadaşının parası yok diye tokum” diyen de vardır, yokum” diyen de.

Ey sevgili nedir yüzündeki acı yoksa kırılan hayallerim mi battı eline?

Yemin ederim senden başkasını sevmem demişti. Sıradaki yemin tükürüp de yalayanlara gelsin.

Şimdi söyle; hayatını düzene mi sokayım, seni üzene mi?

Benim çıkarsız yaşantım, sizin menfaat terazinizi bozar. Akıllı olun!

Gidişine illa bir isim konulacaksa MAL KAYBI diyelim.

Yanımda olması gerekenler zaten yanımda def olup gidenler kimin umurunda.

Sessizliğime aldanmayın. Bir esersem mevsim değişir.

Sana değer verip aşkı bulacağıma x’e değer veririm y’yi bulurum daha iyi.

Eskiden altını çizdiklerimin şimdi üstünü çiziyorum.

Her şeyi bilmene gerek yok haddini bil yeter.

Benim bütünlemem yok sevgilim. Bir kere kaldın mı benden bir daha geçemezsin.

Sen hayata at gözlükleriyle bakmaya devam edersen, birilerinin çüşşş demesi zoruna gitmesin.

Kime kıymet versem hayatımı ‘kıyamete’ çevirmesini iyi biliyor.

Çok fazla konuşmaya gerek yok aslında. Sen, benden daha kötülerine layıksın.

Oralarda benden yok bir düşünsen anlarsın. Buralarda senden çok var görsen şaşarsın.

İsteyen istediği yere gitsin, zincirini kırıp giden iti ben bir daha kapıma bağlamam.

Varlığım parmağına ‘yüzük’ olmadı ya. Yokluğum kulağına ‘küpe’ olsun.

Seni adam ederdim ama çoktan köpeğim olmuşsun, ne lüzumu var.

Gitmeyi tercih edenlerin ardından, el sallayın ki; artık sadece bir EL olduklarını daha iyi görsünler.

Moralim çok bozuk; şu seni seviyorumlu fıkranı anlat da gülelim birazcık.

Yüz kere yere düşmüş olayım; başkalarına çelme takan biri olmayacağım. Ben kazanan değil, insan olmak istiyorum.

Biraz insan ol diyeceğim ama seni de zor durumda bırakmak istemiyorum.

Bana kalbimdesin deme sevgili, kalabalık yerlerde sıkıntı basıyor beni.