Kırıldığını Anlatan Sözler

Küsmek ayrı, kırılmak ayrı. Ben seni sildim!

Hani derler ya; insan sevdiğine hiç kırılır mı? Aslında insan en çok sevdiğine kırılır!

Ümitleri kırılan insanlar, kanatları kırılan kuşlara benzer.

Artık yazdıklarımda arama kendini! Çünkü ben, suskunluğuma gömdüm seni.

Bunu sana yazdığımı bilmezsin, bir yabancı şarkı gibi dinlersin.

Yazıyorum, çünkü içimde susturamadığım bir ses var içimde.

Bazı insanlar kırmaktan korkarlar; çünkü kırılmak ne demek iyi bilirler. Dostoyevski

Kim ne derse desin içimdeki kırgınlıklar bir tatlı söz ile bir gülüşle geçmez. Hayat kırmış beni, sende kır çok görmem.

Ey can! Kimseyi kırma, sözden ağırı yoktur. Beden çok yükü kaldırır ama gönül her sözü kaldıramaz! Mevlâna

Her şeyin kadar değil değeri kadar seveceksin. Çünkü beklentin ne kadar çok olursa o kadar kırılırsın.

Kalbin kemiği yok diye kırılmaz mı sandın?

İki kelime yetiyor seven kalbi kırmaya, sonra roman yazsan ne fayda!

Gözlerimden tut da ciğerlerime kadar kırgınım. Can Yücel

Sana da kırgınım papatya. Bir seviyorumu sığdıramadın onca yaprağına. Can Yücel

İçten kırılmak ince bir sestir. Onu yalnız Allah duyar.

Çok güçlüsün, her şeyi içine atıyorsun, dedi. Elimi sol yanıma götürerek, burada neler oluyor biliyor musun, dedim.

Kalbini kırıyor diye üzülme, belki de hak etmediği yerden çıkmak istiyordur.

Kızgınlık geçer de kırgınlık ne olacak?

Gittim! Şimdi bir mevsim değil, bir hayat girdi aramıza, ne sen dönebilirsin artık geriye, nede ben kapıyı açabilirim sana.

Kırdıysa sessiz kal. Sessizliğinden kırıldığını anlamıyorsa, onsuz kal.

En çok sana kırılıyorum diyemediğimizden, bir tek sana kızamıyorum dediğimiz anlar vardır.

Kırıldığım zaman akıttığım gözyaşlarım, ruhumun yaz yağmurudur.

Öfke, rüzgâr gibidir. Bir süre sonra diner ama birçok dal kırılmıştır bile. Mevlâna

Susmak, sadece içindeki haykırışların duyulmasından korkmaktır.

Artık kopardığın papatyalara sorarsın, hani sevecekti, diye!

Keşke kendini bırakıp gitse insan; ama olmuyor! Can Yücel

Dokunma bana öyle çok kırıldım ki her kelimem bir yerini kesebilir.

Kırıldığını belli etmeyen insanları üzmeyin. Çünkü onlar sizi kaybetmemek için susar, aptal oldukları için değil.

Dal istediği kadar güçlü olsun, rüzgâr istediği an kırabilecek güçtedir. Sen istediğin kadar güçsüz ol, kalbimi kıracak kadar güçlü sözlerin.

Sessizliğin duyulur bomboş odamda, dokunsalar ağlarım.

Ey benim hasta gönlüm haddinden çok üzüldün dün yoksa bugün gelmez yarın ağlama değmez.

Ah ne acıdır! O toz konduramadıkların için toz kadar değerin olmadığını anladığın an!

Buruk kalbim düzülmez bu sözlerinle asla, sana ben inandım sevdim ama sen harcadın beni, sevgi yolunda dönme bana bir daha.

O da o kadar doğru bir seçim değilmiş demek ki. Boş ver be dostum.

Değmiyor bazen, uğruna yorulduklarımız. Nazım Hikmet

Kırgınlık değil içimdeki sevgilim. Sadece sözlerin dokundu yüreğime inceden. Dal kırıldığı yerden, insan da kırıldığı kalpten koparmış.

Güvensiz kalplerimizi karakteri bozuk insanlara borçluyuz.

Öfke, kızgınlık gelip geçiyor da kırgınlık hiçbir yere sığmıyor.

Öyle sevdim ki seni, beni gören herkes yerinde olmak istedi. Ama kimse benim yerimde olmak istemedi.

Kırgınım. Kime olduğunu, neden olduğunu bilmeden… Belki hayata, belki kendime, belki de kıymet bilmeyen herkese.

Artık hiçbir şeye eskisi kadar üzülmüyorum. Herkes kendine yakışanı yapıyor, diyorum, konu kapanıyor.

Oysa ne çok şey var sana diyemediğim, suskunluğumda.

Önemsedikçe, yitirdiğim insanlar var.

Kırık kalplerin hikayesi kısa olur. Ne oldu? Derler. Hiç, dersin biter.

Kalbimi kırmak suya yazı yazmak kadar zordur. Kalbimi düzeltmek ise gece doğan güneşe dokunmaya benzer. Sen o suya yazı yazdın, şimdi güneşin doğmasını bekle!

Belki de dilinden bu şarkı düşmez, dilin söylese de gönlün hissetmez.

Bazen kırılsam da susuyorum. Kırmaktan korktuğum için. Mevla kalbi kırık eylesin de; kalp kıran eylemesin.

İnsan odun değil ki; kırıldığı zaman ses çıkarsın. Mevlâna

Tek başına hayatı öğrenen bir insanı kimse yokluğuyla korkutamaz.

Hıçkıra hıçkıra ağlattın ya beni ölsem de unutmam seni.

Ben sadece sevmeyi biliyorum, unutmayı öğrenemedim.