Kahırlı Sözler

Bazı insanlar söyleyeceği çok şey varken susar. Çünkü anlayanı yoktur. Bilir!

Bilir misin gönül derin küser yarasına yara açana!

Ben yalnızca sevdiklerimden korkarım. Çünkü beni sadece onlar incitebilir.

Hiç kimseye acınızı göstermeyin. Çünkü; ateşinize odun atacak kişi var.

Giyinip boyansan da renkler üzerinde solar ruhun siyahsa.

Sen susunca çok yoruluyorum! Acaba neyi anlatmıyorsun.

İstenmediğim gönülde gölgemi bile bırakmam ben.

Mesafe korkunç bir şeydir. Özlüyor mu unutuyor mu bilemezsin.

Bana bir hırsız lazım, tüm dertlerimi çalacak.

Acıtıyor değil mi? En çok önemsendiğin insan tarafından göz ardı edilmek.

Gitsem ayrılık kalsam yalnızlık.

Sustuğun hiçbir cümleden konuştuğun kadar pişman olmazsın.

Yalnızım. Çünkü herhangi biriyle değil beklediğime değecek kişiyle devam etmeliyim bu yola. Can Yücel

Ruh dünyamda kavimler göçü var, bu aralar.

Kabullenmek kendi mezarına toprak atmak gibidir bazen.

Bana geleceksen her şeyinle benim olarak gel. Bir emanet gibi geldikten sonra yanımda olmanın ne anlamı kalır ki.

Senin yüzün güzel olsa ne olur ki kalp kömür karası olduktan sonra…

Beni çok çabuk unutmuş olabilirsin olsun. Bilirsin severim balıkları.

Yanımda olsaydın anlatacak çok şeyim vardı sana. Belki de susardım saatler boyu. Konuşmam gereken hiçbir yerde konuşamadığım gibi. Tarık Tufan

Canımı yaktıktan sonra helallik isteyenlere sözüm, cehennemde görsem üstünüze benzin dökerim.

Madem gidiyorsun bura son durak ne adres ne mektup ne resim bırak kendinden bir parça bir cisim bırak saçından birkaç tel ver de öyle git.

Gül filizlendiği günden itibaren güneşe âşıktır. Her ne kadar güneş her gece ayın görkemine kanıp gülü bıraksa da gül binlerce yıldıza kanıp güneşi aldatmazmış.

Cam kırıkları gibidir bazen kelimeler ağzına dolar insanın. Sussan acıtır konuşsan kanatır. Oğuz Atay

Mutluluğu herkesle paylaşabilirsin ama acıyı paylaştığın insanlar özeldir.

Ama insanın kendi vicdanı sözden daha ağırdır.

Sükût eyledim kahrı var dediler. Biraz söyledim zehri var dediler. Sustum kahrından susuyor dediler. Biraz konuştum zehrini kusuyor dediler. Mevlâna

Bir dosta ve sıcak bir ele ihtiyacın olduğunda diğer elini tut. Kimseden fayda yok bu devirde.

Ağlaya ağlaya geldiğin bu dünyada güle oynaya yaşayacağımı kim söyledi?

Boş ver! Yaşa girsin. Çok düşünerek ya keyfini ya da keçileri kaçırırsın.

Aslında söylediklerimden çok sakladıklarımda gizliyim. En iyisi anlamak için konuştuklarımdan çok sustuklarıma kulak verin.

Herkesin bir derdi var her derdin bir acısı. Acılarım katlanılmaz değil ama bir de tuz basanı var! Mevlâna

Olmayacak insanlarla kalıbını aşan hayaller kuruyoruz. Ama unutuyoruz. Ağaçtan maşa aptaldan paşa olmaz.

Sen sen ol önce insan ol geri kalan her şey peşinden gelir zaten.

Ey hayat! Kahrını çekiyorum. Gülümse!

Vücudumun %70’i su falan değil; bildiğin sıkıntı.

En çok güvendiklerimiz öğretiyor bize, kimseye güvenmememiz gerektiğini.

Kahır dolu günlerin ertesindeyim. Geçmişten geldim. Geçmişimle geldim. Ne çok acılar birikmiş ben de hiç bilmedim. Şimdi yakıyor içimi hatalarımın hiç geçmeyen yangını. İçim dışım pişmanlık dolu. Nereye gidiyor bilmiyorum bu kahrın sonu.

Beni ben yapan kazandığım savaşlar değil kaybettiğim savaşlardır. İnsan kazanarak öğrenmez kaybederek öğrenir.

Tespih gibi oldu acılarım çektikçe başa dönüyorum.

Ağlasam sustuklarım dökülür mü ellerime ellerin gibi?

Beni ben yapan şeyler seni sen yapmaya yetmeyebilir.

Ya sevmelisin adam gibi rol yapmadan ya da gitmelisin bu şehir bir intihara sahne olmadan.