Havalı İnsanlara Sözler

Kendini beğenmiş kimselere öğüt vermek, rüzgâra karşı ıslık çalmak gibidir. Lermontov

Kimileri toprak kadar kıymetli, kimileri bir ot kadar değersiz. Herkes bir şekilde yaşıyor işte. Kimileri şerefli, kimileri şerefsiz.

Kendini çok beğenme kul katında, ne kendini beğenmişler var toprak altında. Mevlâna

Bıçak yarasından ibarettir insan vücudu. Dostları sırtına saplar sevdiği kalbine.

Bazı kadınların şövalye sandıkları adamların, aslında alüminyum folyo ile kaplanmış denyo olduklarını görmeleri baya zaman alıyor.

Böcek olmayı kabullenenler ezilince şikâyet etmemelidirler.

Hava atma bana, senin havan senin gibi karakteri bozuk olana.

Meşe gölgesinde filizlenen yosunlar, çok kere kendilerini meşe fidanı sanırlar. Cenap Şehabettin

Ben kimseyi kırmadım, onlar çatlaktı zaten!

Kaç promil eder şerefin? Söyle ona göre kaldırayım kadehimi!

Bizi gömmeye çalıştılar ama tohum olduğumuzu bilmiyorlardı.

Geceyi seviyoruz diye kimse kendini yıldız sanmasın.

Gitmeyi tercih edenlerin ardından el sallayın ki; artık sadece bir eli olduklarını daha iyi görsünler.

Dünyanın en yüce tahtına da çıksanız, oturacağınız yer yine kendi kıçınızın üstüdür. Şerefsizim seni seviyorum dedi. Hangisine inanacağıma şaşırdım.

Hiçbir zaman çok beğenmedik kendimizi, kendini çok beğenenler kadar da düşürmedik seviyemizi.

Bazı insanlar hep ‘kaptan’ olurlar, söz konusu ‘dümen çevirmek’ olunca.

Bir insanda kendini yüksek görme, hırs ve şehvet, konuşurken soğan gibi kokar. Mevlâna

Doğru zamanda gelen yanlış insana tanıdığın şansı, yanlış zamanda gelen doğru insana tanımadığın sürece üzülen hep sen olursun!

Biz saymayı fasulyeden öğrenmiş bir nesiliz. Kimleri fasulyeden sayacağımızı iyi biliriz.

Kara kalem resim yapmayı seviyorum. Çünkü kimin ne renk olduğunu hala çözemedim.

Seni öyle bir severim ki; akşam akşam gündüz olursun içimde…

Susuyorum gülesim yok ve mecalsizim. Kimse şu halime nazdır demesin. Çok bulutlu, soğuk ve güneşsizim. Kimse bu aralar benden yaz beklemesin.

Boşuna dönüyorsun dünya! Okeyin ikisi de bende.

Herkese gerektiği değeri vereceksin öküze kravat takmanın bir alemi yok.

Hayatta gözyaşlarımı hak edecek bir insan görmedim. Ya benim gözyaşlarım gereksiz, ya da uğruna gözyaşı döktüğüm insanlar değersiz.

İnsanlar da fotoğraf gibi; ne kadar büyütürsen, o kadar düşüyor kalitesi.

Kendini beğenmiş insanları severim. Hiç kimsenin beğenmediği bir şeyi beğenmek ayrıcalıktır.

Yokluğunun iki yakasını bir araya getirip; varlığını ilikler misin ömrüme.

Garip değil mi? Bir insana vazgeçilmez olduğunu hissettirdiğinizde ilk vazgeçeceği kişi siz olursunuz.

Beni çekemeyen besmele çeksin. Sayemde imana gelsin.

Bir gün bana gel diyeceksin söz geleceğim. Ama görmezden!

Kime dünyamı versem dünyamın içine etmesini çok iyi biliyor.

İyi günde yanımda durmaya değil, dar günde arkamda olacaksan gel. Hayal ettiklerini görmeye değil, içimde acıyı göreceksen gel.

Canım senin götün kendi bağımsızlığını ilan etmiş, biraz indir onu.

Bir adam aylarca çıktığı kızın arkasından zaten hiç sevmemiştim diyorsa; cümle başında kullandığım adam kelimesi için özür dilerim.

Hayat beni yıldırmayı koymuş aklına. Neyi var neyi yoksa atsın üstüme. Can bendeyken yenilgi gelmez aklıma. Kimi var kimi yoksa salsın üstüme.

Gölgene de lafım yok. O da seni adam sanıp peşinden geliyor.

Sana biraz adam ol diyeceğim seni de zor durumda bırakmak istemiyorum.

Benim bu oyunda unuttuklarımı sen daha öğrenmedin bile.

Doğduğunda kulağına 3 kere karaktersiz diye mi fısıldadılar anlamadım ki.

İnsanı acıtan yarası değil, vefasız dostunun hakikatidir. Ağaçları deviren fırtına değil, toprağın yetersiz sadakatidir.

Etme sırtını duvardan başkasına emanet en kralının bile içinde vardır bir nebze ihanet.

Kimseyi kırmadık, kırılan biziz. Bizi baharda gelen kışlar incitti.