Hatuna Sözler

Ah be sevgili! Slow müzik tadındaydı beraberliğimiz, gidişin remix’li oldu; kop’tun gidiyorsun.

Sözlerin aklımda ya da aklımın ardında, hayalin karşımda ya da sesin kulağımda, ya ben çıldırıyorum, ya da çok özlüyorum, ya özlemek, ya da özlenen çok özel bir tanem.

Ölümü boş ver, kefenim sen kokacak mı onu söyle?

Aşk; topuklarından etine kadar işlemiş bir nasır gibidir. Ya canın acıya acıya adım atacaksın, ya da canını acıta acıta söküp atacaksın. İki yolda da tek bir gerçek olacak; canın çok ama çok acıyacak.

Sen aklım ve kalbim arasında kalan en güzel çaresizliğimsin.

Aşk şiirlerinden kalbime damlayan yağmur tanesine benziyorsun hatunum.

Eğer adına eşlik edecekse soyadım, Allah için ahirete kadar senindir sol yanım.

Uyuma! Sabaha kadar kahve içelim camdan dışarıyı izleyelim. Yağmur sokaklarda yağsın sen içime yağ.

Ve sevda darağacında, elimi çeksem senden olacağım, çekmesem kendimden. Cemal Süreyya

Güneşin doğduğu da bir gerçek battığı da… Kalbimin attığı da bir gerçek, günün bittiği de… Ne çıkar tüm gerçekleri saysak tek tek. Seni seviyorum, işte o en büyük gerçek…

Çok müsaitti gözlerin sevilmeye, azıcık bakayım dedim içine düştüm.

Çözmeye niyetim yok. Sen benim ömürlüğümsün.

Sen benim hiç bıkmadan saatlerce seyre daldığım, tövbe tutmayan en tutkulu sevdamsın.

İçin ağlasa da kim duyar seni? Kim anlar dışarıdan olup biteni? Leyla’nın yüzünü görenler bilir: Mecnun’un kalbine batan dikeni.

Fazlası zarar olmayan iki şey; biri sen biri kokun.

Aslında bütün insanları sevebilirdim sevmeye ilk senden başlamasaydım.

Kavuşmak belki bir gün ama unutma prenses suya aşık ateşler aşığına kavuşunca ölür. Kahraman Tazeoğlu

Ruhumu yerlere serip hasret çektirende olsan, ne aşkına bedduam nede sana kinim var, deryada akar gibi bin bir dertle dolsam da, seni mahşere kadar sevmeye yeminim var!

Sen olmayınca buralar buz gibi. Sensizlik bir iklim adı şimdilerde.

Allah’ım beni öyle bir sonbahar ayazı öldür ki, sevdiğim mezarıma koyacak tek bir gül bile bulamazsın.

Ey canımın sahibi Yar! Sen benimle olduktan sonra kaybettiklerimin ne önemi var. Mevlâna

Ağır yürüyorum diye kızıyorlar. Yüküm ağır, yüreğimde seni taşıyorum anlamıyorlar.

Sen benim yıldız kayarken tuttuğum dilek değil ezan okunurken ettiğim duamsın.

Gerçek aşk şans oyunları gibi hayali bile mutlu ediyor insanı. Fakat tutturabilene aşk olsun.

Kalbimin çalar saati gibisin sevgilim. Ne zaman sevmek vaktim gelse sen düşersin gönlüme.

Sevmiyorum şu saatin sesini, akmasın dursun zaman. Her şeyin bir öncesi ve sonrası vardır derler ya; yalan. Senden önce vardım belki ama aşkım senden sonra olmayacağım inan.

Aslında aşkı yağmura benzetmek lazım. Göğüne bir türlü dönmeyi düşünemeyen yağmura.

Burada güneş doğdu, anladım uyandığını.

Ve benim birdenbire yüzünü değil, gözünü değil, sesini göresim geldi.

Sensin, kalbim değildir. Böyle göğsüme vuran. Sabahattin Ali

Eğer şu an konuşacak durumda olsaydım, sesini duymak için neler vermezdim, seni ne kadar çok sevdiğimi anlatamam, yolunu bulabilseydim zaten şu anda çile çekmezdim.

Şimdi senin her yerini yine sevesim geldi seni avuç içlerindeki çizgilere kadar.

Kaçmak istedikçe sana yakalanıyorum. Söndürmek istedikçe sana yanıyorum. Yenildim işte! Yine de seviyorum.

Yağmur başlayınca, gelse de ıslansak diyeceği biri olmalı insanın.

Sen benim gökyüzüne gönderdiğim duamın yeryüzündeki cevabısın.

Sana romantik sözler yazıp kalbini boyamak istemem, sana gözlerimle gözlerine sözler yazıp yaşamak isterim aşkım.

Çünkü her bir zerrem aşık her bir zerrene.

Bu kadar sokulma yüreğime ben az sevmesini bilmeyenlerdenim.

Gülümse biraz ilaç alacak param yok çünkü.

Ötesi yok bu duanın benim ol. Benimle, aklınla, aşkınla bin yaşa.

Aşk kaçmaktan çok kovalamak, görmekten çok özlemek, gitmekten çok beklemek, dokunmaktan çok düşünmektir. Ve aşk öyledir ki nerde imkânsız varsa onu seçer.

Yüreğini yasla bana sevgili, bir ömür birbirimize yük olalım.

Bir gün bir yerde tekrar karşılaşırsak eğer, benimle yine tanış yine seveyim.

Üç harf yan yana kaç şekilde gelir bilir misin? Aşk dersin. Sen dersin. Ben dersin. Sen, ben biter; biz dersin. Gün gelir git dersin. Peki, dur kelimesinden haberdar değil misin? Dur demeyi bilmez misin? Git demek kolay, dur diyebilecek kadar yürekli misin?

Sonra sen geldin, güldün. Gönlümdeki en kurak topraklar, papatya bahçesi oldu.

Bir hasret kadar uzak olsan da bir nefes kadar yakınsın yüreğime. Ömrüme ömür katan yârim.