Fenomen Sözler

Aklı yarda olanın, gözü yerde olur.

Hayata karşı ilk küskünlüğümüz; yanımızda sandığımız kişileri, karşımızda görmemizle başlar.

Zayıf noktamı bilen kim varsa istisnasız oradan vurmaya çalıştı ama şöyle de bir şey var benim yüzleştiğim yarayla beni kanatamazsın.

Bazen tanıdığına bin pişman olursun. Anandan emdiğin süt burnundan gelir. Bazen birini geç tanıdığına pişman olursun.

Buralardan gitme, buralar gitsin; sen gitme.

Demek ki neymiş; kahpe olan sadece Bizans değilmiş.

Ah benim sevdasında bencil ama yüreğinde sağlam sevdiğim. Aklıma gelişini seveyim. Ne güzel darmaduman ediyorsun beni.

Yağ satardık, bal satardık; ne güzel yıllardı kimsenin kimseyi satmadığı.

Bu dünya iyi olanların değil, iyi oynayanların dünyası.

Yorma kendini, bırak hayatına eşlik etmek isteyenler seninle gelsin.

Aşkın kapısı her zaman açık, önemli olan sen aşka açık mısın?

Seni görmezken bile bu kadar seviyorsa gönlüm. Görünce nasıl dayansın ki!

Yanıltmasın seni masum bakışlar, bazılarını şeytan ayakta alkışlar.

Herkesi geçtim de senin de öyle düşünmen kalbimi acıttı.

Bana dikenini gösterirken, başkalarına çiçek açışını hiçbir zaman unutmayacağım.

İplerdeki düğümler bir şekilde çözülür. Asıl mesele boğazındakiler. La Edri

O da sevecekti ama işi çıktı demek ki. Yoksa kesin severdi.

Kalbimi kırdığın gecenin sabahında bile sana sarılıp ağlamak istiyorum. Bu kadar neden sever insan.

Ya kelebekler dünyayı gördükten sonra intihar ediyorsa?

Allah çok verip azdırmasın, az verip aratmasın.

İplerdeki düğüm bir şekilde çözülür. Asıl mesele boğazdakiler.

Aradığı zaman uyuyormuş gibi rol yaptıklarımız var. Bir de uyurken aradığında ‘uyumuyordum konuşabiliriz’ dediklerimiz.

Herkesleşiyorsun. Yapma ne olur.

Acıyorum sana, yemin ederim böyle bir sevginin içine ettiğin için acıyorum.

Bana düşman kim varsa hep zayıf noktamdan vurmaya çalıştı. Bilmedikleri insan yüzleştiği yaralarla kanatamazsınız.

Bir zamanlar senin çirkinliklerin de güzeldi; şimdi güzelliklerin bile çirkin.

İlk başta herkes iyidir. İnsanların ilk söylediklerine değil, son yaptıklarına bakacaksın.

Umursamam gereken şeylere gereğinden fazla değer verip üzülmek gibi huyum var.

Dünya gözü ile bakan yüzü, gönül gözü ile bakan özü görür. Mevlâna

“Boş ver” kelimesi de olmasaydı hayat çekilmezdi.

Sen yeter ki çocukluk yap, gönlümde salıncağın hazır.

Oluruna bıraktım, olmuyorsa tamamen bırakacağım.

Birinin hayatına öylece girip… Onlar için değerli bir hale gelip, sonra da çekip gidemezsin öylece.

Özlemin azı çoğu olmaz, ağırdır işte!

Ya farkıma vardığında, farkın kalmamış olursa?

Bir hoşça kala sığdırdı beni, yere göğe sığdıramadığım.

Bir kız hoşlandı mı, o adamın anneannesinden kayıp eniştesine kadar her şeyi öğrenir.

Özlüyorum, ölüyorum, bitiyorum ama geri istemiyorum. Bu nasıl bir his lan.

Bazen senin hiçbir şey yapmana gerek kalmaz; Allah senin intikamını sessizce alır.

Ayrılıktan sonra, kalbini bir müddet ilişkiye kapatmak; yalnızlığı değil, asilliği gösterir.

İki biradan sonra herkes herkesi sever. Sen beni kahvaltıda sev!

Nasıl oluyor da insan, yaşamına onca güzellik katmış birini günün birinde bu kadar anlamsız bulabiliyor.

Senin şerefe kaldırdığın kadehi ben hep mutluluğa kaldırdım… Çünkü senin şerefe benim ise mutluluğa ihtiyacım var.

Yalnız olmak, yanlış kalpte olmaktan iyidir.

Sen benim şarkımsın, herkesin dili dönmez.

Sabretmesini bil, vaktinden önce çiçek açmaz.