En Son Damar Sözler

Biz o ihtimallerin üstünde çok sigara söndürdük.

İstersem çare, istemezsem bahane bulurum. Sen rahat ol!

Canı yanmış insanlar tehlikelidir. Nasıl savaşacaklarını öğrenmişlerdir.

Ben acının kirpiğinden öpmüşüm, huzur bana göz kırpmaz.

Unutulmak kadar acıdır bazen yaşamak.

Erkek adamda herkes gibi hata yapar ancak asla ama asla yamuk yapmaz.

Üzülmem mi sanıyorsun yürek ağlar gözden önce.

Kıyısında zaman geçirdiğimiz denizlerde boğulduk.

Beni en çok terk edilmek olgunlaştırdı. Şimdi öyle bir nasır kapladı ki kalbim, insanların hepsi terk etse bana mısın demez artık.

Ben düşüncülerimi diğer insanların fikrini değiştirecek diye paylaşmam. Ben düşüncelerimi benim gibi düşünen insanlarla yalnız olmadıklarını bilmeleri için paylaşırım.

Bazen doğru olanı yapmak için, en çok istediklerimizden vazgeçmemiz gerekir. Hayallerimizden bile.

Biz ne günler gördük reis ne kavgalar verdik reis, gelen vurdu yıkılmadık, bu da geçer değil koca reis.

Zamanı öldürmekten söz ederiz ama bizi öldüren zamandır.

Bazen sessizlik son sözü söylemekten daha etkilidir.

Nefes alan her insan, yaşamıyor doktor.

Beni aşka öyle aç bıraktın ki, yokluğunda kendi duygularımı katık yapıp yedim. Şimdi bir garibim sevdanın yolunda, durağım belli değil, gideceğim yer belli değil.

Yıkılan sadece hayallerim, kişiliğim ve karakterim değil.

Seni gerçekten seven bir yolunu bulur ve sana kalır. Kendinden bile gider ama sana hep gelir.

Çıkartın sigaraları, bu gece hayal kuracağız!

Size sıradan biriymiş gibi davranan hiç kimseyi sevmeyin.

Bir yudum almaz mısın kahvenden? Yoksa korktun mu beni 40 yıl sevmekten. Cemal Süreyya

Ne yaptıysam seni unutamadım.

Ayakta kalmasını bilen insanlar için, kaybetmek büyük bir mesele değildir.

Yüreğimizde ölen insanların, dilimizde duası olmaz bizim!

Bütün gün yine seni özlemekle geçti. Sevip sarılmamakla, mesafelere kızıp dokunmamakla.

Artık herhangi bir hayale kucak açamayacak kadar yorgunum.

Umudun rengi siyah olunca, kör olmamak elde değil.

Ah kalbim, sevgiyle büyüdün, acı ile olgunlaş.

Çok güzel gülen insanlar var; içleri paramparça!

Bir gün aynı demlikten çay içersek anlatırım sana. Gökyüzü neden mavidir?

Hayatı yaşayamam diye korkacağına, hayat akıp giderken sızıntı yapan yeri bul ve durdur zamanı. İçinde bulunduğun anı yaşamayacaksan, ne anlamı kalır ki nefes almanın.

Zor günler, dostu düşmanı ayıklamak için var.

Beni yokluğunla savaştırma! Kaybederim!

Verdiği umudu geri alan, aldığı ahı da güle güle kullansın.

Ağaçtan meyve bekliyorsan dalını, insandan sevgi bekliyorsan güvenini kırma.

Sinir uçlarımı yok ettin sevgili. Artık çok istesem de seni sevmeyi, başaramıyorum.

Gönül yorgun düştüğünde, yürek dilsiz kalır.

Çektiğini acı sanıyorsan, bir de anasız babasız büyümeye çalışan çocuklara bak. Allaha nankörlük etme, bu haline şükret evlat.

Masal kitabı gibisin, okuması güzel ama inanması çok zor.

Kalp durduğu zaman değil, unutulduğu zaman ölür.

Ve sonra anlıyorsun. Hiç kimsenin hiçbir şeye değmediğini.

Ölürsem beni yârimin kalbine gömün. Mekânım cennet olsun.

Dışarıdan bakıldığında hiçbir şeyi umursamayan biri olarak gözükebilirim. Ama içimde kaç farklı dünyanın yıkıldığını siz bilemezsiniz.

Üzüleceğinizi bile bile üstünüze gelenleri affetmeyin. Bilerek kendinden güçsüzü ezenler, ezilmeyi hak ederler.

Sustuğum yerde sen varsın. Konuştuğum yerde özlemin.

Benim sana koşmaktan dizlerim kan revan içinde. Sen çakıl taşını bahane ediyorsun.

Kalemimin kurşunu bitmiş, öldüremiyorum seni.

Senin de sevgin yalan, yalan dünya gibi sende yalansın.

Oyun bitti perde kapandı gerçek hayata hoş geldin.

Daha iyi olanı değil! Sana kendini iyi hissettiren birini seçmelisin.

Bazı kadınlar doğuştan başroldür bayım. Ondandır, figüran olmayışları, kısa metrajlı uyduruk sevdalarınıza.

Kahpeliğin okulu yok ama mezunu çok.

Varsın olmasın hayatta her istediğimiz, biz olana “Elhamdülillah”, olmayana da “Eyvallah” demesini biliriz.

İnsanlar seninle konuşmayı bıraktığında, arkandan konuşmaya başlarlar.

İlk defa yıkılmadık ki bu yalancı dünyada. Elbet yine kalkarız.