Canım Yanıyor Sözleri

Delisin derdin hep. Doğru. Hiç bir raporda sabitlenmemiş deliliklerim var benim. Hele biri vardı ki en büyüğü! Seni sevişim!

Üşüyorsan yaklaş. Canım yanıyor!

Çok canım yanıyor be usta; delikanlı gibi sevip de hiç karşılık bulamamak çok canımı acıtıyor.

Parmak uçlarıma hapsettim seni, dokunduğum her yerde seni hissediyorum, canım yanıyor. Cemal Süreyya

Öyle seveceksin ki yüreğinden kimse ayıramayacak. Ve öyle birini seveceksin ki, seni gözleriyle bile aldatmayacak.

Avuç içlerimden yükselen o kadar çok yaralı dualar var ki. Senin merhem niyetine sürebileceğin bir ‘Aminin’ yok mu ey Yar!

Ne çok canım yanıyor bir bilsen. Ama bilmezsin ki; çünkü sen beni hiç sevmedin ki.

Sevdikçe uzayan bir yoldayım. Sevdikçe uzuyor yollarım, sevdikçe büyüyorum, sevdikçe canım yanıyor.

Sevgi bir yıldızdır yanıp sönen, masmavi bir düştür gökyüzünde hiç ölmeyen, sevenlerin mumudur sevgi, eriyip de hiç bitmeyen.

Tam bitti derken tekrar yanmaya başlıyor canım.

Ağlamak istiyorsanız asla yapmayın. Çünkü bir yerlerde sadece sizin bir gülüşünüz için, yaşayan birileri mutlaka vardır.

Ne yani şimdi canım yanıyor diye unutacak mıyım o kadar güzel duyguyu?

Canım çok yanıyor ve o daha neye üzüldüğümü bile bilmiyor.

En çok da ne zaman canım yanıyor biliyor musun? Gerçekten sevilmediğimi düşündüğümde.

Hayatta üç şeyi sevdim; seni, kalbimi, ümit etmeyi, seni sevdim, sensin diye, kalbimi sevdim, seni sevdi diye, ümit etmeyi sevdim, belki seversin diye.

Ruhumdaki düğümler fazlasıyla sıkı. Kimsenin onları çözecek kadar ince tırnakları yok. Bense çoktan vazgeçtim tırnaklarımı uzatmaktan.

Kırılıyorum, susuyorum. Canım yanıyor falan ama yeri geldiğinde ciğerinizi sökeceğim. Haberiniz olsun!

Canım yanıyor dedikçe, benzin döktünüz.

Benden uzak durman seni sevmeme engel değil biliyorsun değil mi? Sadece fazlasıyla canım yanıyor. O kadar!

Ne olduğunu anlayamadım. Özlüyorum, üzülüyorum, canım yanıyor. Bu kadar!

Herkesin yalnızlığı kendine benzer. Benim ki biraz gürültülü biraz kalabalık ve çokça dağınık işte. Çok fazla kitap ve çok fazla boş bardak var.

Üzerine bastığında kolaylıkla kırabileceğin bir sonbahar yaprağıyım şimdi, bir dokunsalar bin çıtırtı işitecekler yüreğimden.

Ne seni unutmak gibi bir çaba var yüreğimde, ne de aşkımı körükleyen bir rüzgâr, ne seni görmeden durabilecek kadar güçlüyüm, ne de kaybetmeye dayanacak kalbim var.

Gittin. Şimdi bir mevsim değil, koca bir hayat girdi aramıza. Biliyorum ne sen dönebilirsin artık, ne de ben kapıyı açabilirim sana.

Canım yanıyor, günlerim geçmiyor, gün yüzünü bana dönmüyor. Sevdiğim benden uzaklara gidiyor, bu kalbim yaralı kanıyor.

Doktorun sorduğu fiziksel bir engeliniz var mı sorusu içime dokunmuştu nedense. Yok diyebildim, sadece kalbim kırık.

Bazen öyle canım yanıyor ki, her şeyin rüya olmasını istiyorum.

Bir gün gelip soracaksın beni mi daha çok seviyorsun yoksa Tanrı’yı mı diye. Ben hiç düşünmeden Tanrıyı diyeceğim ve sen küsüp gideceksin.

Ya durgun olmalı deniz; ya durmalı ya da kudurmalı, Sonuna kadar saplanamayacaksa hançer kınında durmalı, seven ölene dek sevilmeyecekse baştan unutulmalı.

Kalbim ağrıyor, canım yanıyor, gönlüm kırık. Sen nasılsın bilmiyorum ama ben iyi bakamadım kendime. Allah’a emanetim.

Canım yanıyor canım. Bildiğin gibi değil!

Eğer bir gün sevmek istersen önce kendini sev, daha sonrada istersen beni, ama beni; beni sever gibi değil kendini sever gibi sevmelisin, çünkü ben seni öyle sevdim.

Son söz söylenmedi bu aşkta! Öldürmediysen beni içinde henüz ki yapmamışsındır bilirim, gömerken beni son kez içinden ‘Seni Seviyorum’ de. İnançsız gitmesin aşkımız. Gitmesin, gitme sen, gitme aşkım.

Benim canım yandığı sürece, senin gülmen fazla sürmez.