Bitirim Sözler

Ne olursan ol gelme. Ben Mevlâna değilim beni germe.

Mutluluğa giden yolda ayak serçe parmağımı sehpaya vurdum mına koyum.

Kadının önüne dünyayı sersen, “Şu tarafa doğru sersek daha iyi olmaz mıydı?” der.

Bu devirde en çok Azrail’e güveneceksin. En azından niyeti belli.

Asgari ücret gibiyim kimse benimle geçinemiyor.

Suskunluğum asaletimden değil, üşendiğimden.

Ulan Muhittin diye bebek ismi mi olur 2 aylık çocuğun elini öpesim geliyor.

Her yemeğe maydanoz girmez . Gerçi siz bunu biliyorsunuzdur ama ben bi hatırlatayım dedim unutanlar için.

Bir kızı on kişi ister, kız kendisini istemeyen on birinci kişiyle kafayı bozar.

Oysa kahve içmişliğimiz de vardı bu ne hatır gönül bilmemezlik.

Seni aldattığımı sandığın her insana seni anlattım.

Gelsen de ne değişir, yine gideceksin. Ne demişler, alışmadık g*tte don durmaz.

Yaşadıkların bir gün unutulur belki. Ama yaşattıkların asla unutulmaz.

En büyük mezar, insanın kalbine gömdükleridir.

Şimdi bana kaybolan yıllarımı verseler hemen eksik var mı diye sayarım.

Tek başına hayatı öğrenen insanı, kimse yokluğuyla korkutamaz.

Sen bunu yapamazsın başaramazsın diyen insanlara gülüp geçirmek lazım.

Benden ne köy olur ne de kasaba demeyin Torpilin varsa il bile olursun.

Kim o diye sorduğumda “ben” diyen herkese kapıyı açarım, net.

Hansel’le Gretel de ekmeklerinin peşinde iki kardeş sonuçta.

İçimdeki çocuk balici oldu.

Ben şeytana uymam, planımı anlatırım uygun bulursa dahil olur.

Büyüyünce geçer dedikleri şey mutluluk bence.

Neleri kaybettik hayatımızda, inan canım senin lafın bile olmaz.

Benim imza attığım kalbe kimse şiir yazamaz.

Akşama kadar facede mi takılıyorsun diyenlere uyuz oluyorum. Sanki kendileri dışarıda modern tıbbın temellerini atıyorlar.

Duruyorsam sebebi var. Susuyorsam nedeni var. Herkes rahat olsun her şeyin bir zamanı var.

Çok hata yaptım. Sanki doğru trene binememiş, doğru yerlere gidememiş, doğru insanlarla karşılaşamamış gibiyim.

Arkamdan konuşup beste yapacağına yüzüme konuş düet yapalım.

Beni sek düşün kimseyle karıştırma koduğumun bilmem nesi.

Senin kolların yok mu be kadın, her seni seviyorum diyene bacaklarını açıyorsun.

Özür dileme benden. Affetmek büyüklükse, siktir et küçük kalayım.

Bir insan sabrını kaybetti mi; şükrünü de kaybeder. Şükrünü kaybeden, kişiliğini, insanlığını kaybeder. Suat Bezeng

Her şeyi öğrendiğin kadar bilirsin. Şunu da öğren sevildiğin kadar sevilirsin.

Kedilerin evcilleştirme konusunda zorluk çıkardıkları söylenir. Bu hiç de doğru değil. Benim ki beni birkaç günde evcilleştirdi.

Her şey zamanla geçer diyenin ağzına ıslak odunla vurasım, sonra da “zamanla geçer” diyesim var.

Büyük büyük dedem vakti zamanında dapınak şövalyeliği yapmış. Hem de kısa dönem.

Hak edeni hayatıma sokarım hak etmeyenin hayatına sokarım.

Kediler nankör, tilkiler kurnaz, köpekler sadık. Ya sen kodumun karaktersizi.

Okul madem kapandın bir daha açılma çok günah valla.

Biz, ölmeyi çoktan göze aldık da; yanımızda kimleri götüreceğiz, onu düşünüyorum.

Bu saatten sonra ben tren gibi geçerim sen öküz gibi bakarsın.

Selam ben konuşma sırasında ağızdan fırlayan tükürük parçası. Masaya düştüm, görmedim numarası yapıyorlar ama herkesin aklı şu an bende.

Yılandan, çakaldan korksaydık çoban olmazdık.

Türkçe’nin zenginliği: Ne la bu? Bu ne la? Ne bu la? La ne bu? La bu ne?