Beni Üzenlere Sözler

Laf koyup havalı bir şekilde yürümeye başladığımda dizilerdeki gibi tema müzikleri çalsa ne hoş olurdu lan.

Beni dışarıdan yargılayanlara söyleyecek sözüm yok; Zaten dışarıda kalmaları onlara yetiyor.

Dur hemen gitme! Daha ömrümü yiyecektin.

Buğulu camlardaki sözler gibisin; yani nefesim olmadan bir hiçsin.

Biz kimsenin varlığıyla var olmadık. Yokluğuyla da eksilmeyiz.

Etme sırtını duvardan başkasına emanet. En kralının bile içinde vardır bir nebze ihanet.

Bana arkamdan konuşulan lafı getirme. Onlar senin yanında nasıl rahatça konuşuldu onu söyle!

Sevebileceğim birine benziyordun dedi. Olsun dedim, sen de insana benziyordun.

Yaptıklarıyla küçülenler, laflarıyla büyüdüklerini sanmasın.

Bazı insanlar hep ‘kaptan’ olurlar, söz konusu ‘dümen çevirmek’ olunca.

Siz benim tellerime, hangi notadan vuruyorsanız, ben o makamdan çalıp söylerim. Sıkıntı yok.

Senin zippon benim ateşimi söndüremez be gülüm.

Bana yol vermeyi düşünmeden önce. Sana verdiğim yolda yürümeyi öğren.

Hesabı olanlar sanmasın kapandı defterler. Tek tek yazıyorum her birini bir kenara. İyi kötü, bir gün ödenecek bedeller.

Sahne senin devam et ama sıra bana gelmesin dua et.

Çok talibim var diyenler; sevinmeyin! Ucuz malın alıcısı çoktur.

Benimle kurduğun hayalleri başkasıyla yaşayacak kadar ucuzsan, ben de seni tanımayacak kadar pahalıyım.

Küçük insanlar dengini büyük insanlar kendini arar! Yunus Emre

Sadece gülüşümü yakala, öfkem sana ağır gelir.

Yok, artık sana ait tek zerre bünyemde. Sen koca bir hiç oldun bende, ettiğin tek cümle ile!

Kimseye kendimi tanıtmak gibi bir derdim, ne de kimsenin beni tanıması gibi bir lüksüm vardır. Yaşamdan kopmuşçasına kaçışlarım var insanlardan.

Ben Mevlâna değilim kardeş, adam ol da gel!

Gidiyor musun? Git! Soytarısı terk etti diye, kralın sarayı yıkılmaz.

Dünyanın en yüksek tahtına da çıksan, yine aynı g*t ile oturacaksın.

Sevgimin kıymetini bilmeyeni yokluğumla terbiye ederim.

Hani ben kötüyüm ya senin gözünde! Hiç düşünüyor musun acaba sen kaç kuruşluk adamsın benim gözümde!

Arkamdan konuşanların hepsi arkamda takılmaya devam etsin.

Yalan zekâ işidir, dürüstlük ise cesaret. Eğer zekân yetmiyorsa yalan söylemeye, cesaretini kullanıp dürüst olmayı dene.

Her kahpeliği sindiremez gönlüm. Yiğittir! Vurmayı bilmez, kırmayı bilmez. Kahpeliklere gelmez. Ama kahpelik yapanı da, hiçbir şekilde affetmez!

Kırgınlığım lunaparkta unutulmuş bir çocuğun nefreti kadar, sorun atlıkarıncalar değil, arkamdan dönüp duran dönme dolaplar.

Bana kalbimdesin deme, bilirsin kalabalıkları sevmem.

Edebim el vermez edepsizlik edene. Susmak en güzel cevap, edebi elden gidene.

Şerefin kadar konuş desem, ömür boyu susacak insanlar tanıyorum.

Üzenlerin üzüldüğü vakit de gelir. Yunus Emre

Aklımdan geçtin gittin, kim bilir yine kime gidiyordun.

Eğer birisi seni aldatmışsa bu onun suçudur. Eğer o kişi seni pek çok kere aldatmışsa bu senin suçundur.

Kendini beğenmiş insanları severim. Hiç kimsenin beğenmediği bir şeyi beğenmek, ayrıcalıktır.

Ben sadece kaybettiklerimi özlerim. Vazgeçtiklerimi değil!

Laf dedi oldu kapak, söz söyledi oldu tencereye kapak.

Ağır konuşuyorsam sustuklarıma sayın!

Kendini dünyalar kadar değerli zannedenlere kısa bir not: Dünya beş para etmiyor.

Bu saatten sonra ben başkası için yazarım, sen kendin için okursun!

Sen benim adımı bile anamazsın. Bırak dost kalmayı sen benim düşmanım bile olamazsın.

Kapak resmini severek aldığım kitap gibi çıktın sende; dışı güzel içi boş.