Bağcılar Semt Sözleri

Cam gibi olacaksın bu hayatta; kıranı keseceksin!

Semtimizden geçilmez, suyumuzdan içilmez, biz Güngören çocuğuyuz, bize şekil kesilmez.

Ben hayatım boyunca hep kendi canımı yaktım, belki de bu yüzden kaybettim!

Geceler ateş püskürüyormuş, ne fark eder. Biz ne cehennemler gördük birader.

Kuyumu kazdığın kürek benimse eğer, sapına dikkat et g…ne girmesin.

Farkımı fark etmedin ya artık fark etsen de fark etmez.

Gerek yok hayat güzel olmana, biz hep güzel kafayla baktık sana.

Ne kemik uğruna köpek olduk, nede çıkar uğruna çakal. Biz hayatımız boyunca hep dik durduk!

Bizim popüler gibi canonla resmimiz yok ama mobeseler bizi iyi tanır.

Hızlısından hastasına, alayından kralına, amirinden memuruna, hızlıysan yakala, Azrail’sen kovala.

Kahve gibi kahpeler vardır yaptıkları kırk yılda unutulmaz.

3 kızla aynı anda çıkan zibidiler de var. Tek Kız için içkiye maddeye düşen delikanlı da.

Bağcılar merkez kafasına göre herkes.

Popüler olmaya çalıştığınız kadar, karakterli olmaya çalışsaydınız; sadece durumlarınız değil, insanlığınızda beğenilirdi.

Acele işe şeytan karışır derler ama sen çabuk gel ben şeytanla kapışırım.

Seni değil de ben kendimi çok özledim be güzelim. Sen gittikten sonra kendimi semtimin ıssız ve karanlık sokaklarında kaybettim.

Mahşere kalmış bir alacağımız yok, kalan razı gidenler Allah’a emanet.

Kış bahane aslında, sahte insanlar soğutuyor bu hayatı!

Umutsuz olsa da buraya yazılan her satır, gerektiğinde kahpesine de yazılır çatır çatır.

Bir gün yalnız kalırsan, bunu tekrar et. Gidecek bir yerim vardı, orayı da yıktım.

Yokluğunu yazmak cenaze arabasını süslemek gibidir.

Sizin o tipsiz dediğiniz çocuklar var ya; onlar kendilerine bakmıyor, ailesine bakıyor!

Ağlamak sadece ama sadece çocukken sonucu değiştirir.

Hayatı dümen olanın; rotasına tecavüz ederim.

Öyle bir gittin ki, Azer Baba misali; yıkıldı düzenim çarkım, kalmadı ölüden farkım.

Özledim ama belli edemem çünkü “öyle olması gerek” gibi tuhaf bir cümle var içimde.

Anamızın duasıyla hayatımızı, paramızın yettiği kadarda kafamızı yaşıyoruz.

Mademki hatırı yok bunca senenin, namı namert olsun geri dönenin.

Hapmış, otmuş, suymuş, buymuş. Hepsi hikâye. Gözlerine baktığım o anki kafayı yaşatamadı hiç bir madde.

Başkalarına müsait olan; beni meşgul etmesin!

Semt olmuş tiryaki, göz göze geliriz illaki.

Senin kafanı kaldırıma sürter çıkan kıvılcımla sigaramı yakarım lan insan ol iki dakika!

Adaleti olmayan bir hayatın, yavşaklıklarında kayboldu gençliğimiz.

Benimle sorunu olan varsa ağlayarak günlüğüne yazabilir.

Arkamızdan konuşup beste yapacağına, yüzüme konuş da düet yapalım.

Suskunluğumuz asaletten falan değil, sadece hiç biriniz değmezsiniz.

Yerime koyduklarının, sana koyması dileğiyle!