Anlamlı İnstagram Sözleri
Sorun değil, yalnız olma konusunda genelde iyiyimdir.
Birinin hayatına öylece girip… Onlar için değerli bir hale gelip, sonra da çekip gidemezsin öylece.
Günün birinde hepimiz sonsuza dek susacağız onun için sevdiklerimize. Seni seviyorum demekten çekinmeyin.
Aklına hiç gelir miydi, hiç aklıma gelemeyeceğin.
Sen benim şarkımsın, herkesin dili dönmez.
İyi ki geçiyorsun zaman. Ya acının derinime işlediği bir anda donsaydın! Mevlâna
Önemsediğim tek bir şey var, o da artık hiç kimseyi önemsiyor olmam.
Çay içerken dinlenen şarkılar var. Bir de özlediğimiz, fakat sarılamadığımız insanlar.
Düzen bu: kadın ağlar, erkek bakar… Kadın duyar, erkek duymaz… Kadın sorar, erkek susar… Kadın gider, erkek içer.
Ey canımın sahibi Yar! Sen benimle olduktan sonra kaybettiklerimin ne önemi var. Mevlâna
Neden sancılar eksik olmaz, iyi insanların yüreğinden?
Ayrılıktan sonra, kalbini bir müddet ilişkiye kapatmak; yalnızlığı değil, asilliği gösterir.
Ne sıradan bir sevgiyi yaşayacak kadar basit biriyim. Ne de seni sıradan bir sevgiye malzeme yapacak kadar herhangi biri.
Madem sevmiyorsun o zaman sahip çık gözlerine! Dönüp dolaşıp değmesinler gözlerime.
Buralardan gitme, buralar gitsin; sen gitme.
Bana da yazıklar olsun; çağırsan yine geleceğim.
Bana olan bakışların gibi birinin bakıp bakmadığını bilmiyorum ama benim sana baktığım gibi ben hiç kimseye bakmadım.
Hayata karşı ilk küskünlüğümüz; yanımızda sandığımız kişileri, karşımızda görmemizle başlar.
Yaratıcı olun biraz, ama abartmayın. Kaşarı madam, züppeyi adam yapmaya çalışmayın.
Her şeyin akla, aklın ise edebe ihtiyacı vardır. Hz. Ali
Yediğin, içtiğin senin olsun. Bana “sensiz yaşayamam” deyip de nasıl gebermediğini anlat.
Sevmek belki değerli bir şey olabilir ama sevildiğini bilmek bu dünyada her şeydir.
Eğer hala yalnızsan, Allah seni birilerinden koruyor demektir.
Ne olursa olsun hep gülümse, sen kahrolup üzüleceğine; hayat ölsün senin tek bir gülüşüne.
Ya farkıma vardığında, farkın kalmamış olursa?
Bir zamanlar senin çirkinliklerin de güzeldi; şimdi güzelliklerin bile çirkin.
Ben şimdilerde her şeyi sana bağlıyorum iyi mi?
İyileri aptal sandığımız yerde yitirdik insanlığımızı.
Annem yaşı ilerledikçe elim kolum ağrıyor diyor, ah be annem benim yaşım kaç ki her gün sol yanım ağrıyor.
Benim yanımda olup olmaman önemli değil sen benim hem aklımda hem de kalbimdesin. Daima. Sonsuza kadar.
Alıp başımı gitmek istiyorum bu şehirden, nereye olursa.
Ağzımda lokma varken konuşmak kolay da; yüreğimde “sen” varken susmak ne zormuş.
Hissetmeyecek adama ne satırlar yazmışım meğer dizelerim ağladığında fark ettim.
Elimden gelenin fazlasını yaptım, elimden giden için.
Nasıl oluyor da insan, yaşamına onca güzellik katmış birini günün birinde bu kadar anlamsız bulabiliyor.
Bazı insanlar sadece yalnızlığı geçene kadar sizinle olur.
Yakın olmak istediğin insanlara uzaktan bakmak çok zor.
Birine değer verdiğinde canın yanar.
Uyuyalım. İnsan uyudu mu her şeyi unutur.
Sabretmesini bil, vaktinden önce çiçek açmaz.
Gelmeyecek bir gideni, olmayacak bir nedeni beklediniz mi hiç.
Gidene kal demek acımak gibiydi, sustum. Ben sana acıyamazdım çünkü.
Kaç kere doğruyu söylemek yerine iyiyim dedim biliyor musun?
Ben sadece kışın karpuzu yazın portakalı özlerdim. Şimdi bir de sen çıktın başıma.
Unutma her ten haz verse de, her omuz güven vermez.
Biz umudumuzu yalnızca Allah’a bıraktık.