Acıklı Mesajlar

Ve bazıları yokken bile vardır. Fazlasıyla.

Seni en çok hak edene değil, sefil edene gidiyor bu yürek.

Bugünü sensiz yarınlarımı nedensiz yaşayacağım bunu unutma.

Her genç delikanlının bir sevgilisi olabilir ama her genç kızın bir delikanlı sevgilisi olamaz.

Gözlerinde hayat bulur gözlerim hep seninle olmak ister kalbim.

Ecelle sözlü kaderle nişanlıyız! Tesadüfen doğduk ama yaşamak zorundayız!

Sevenler değer bilseydi eğer bu dünya cennet olurdu güzelim.

Bir süre sonra anladım ki; Vazgeçilmez olan sen değilsin. Vazgeçmeyi bilmeyen benim.

Kimseyi gözyaşlarınızı yorganın altında pijamanızın koluyla silecek kadar sevmeyin.

Öpüşmenin aşk sanıldığı bu devirde yalnızlığımla gurur duyuyorum.

Bazen ağlamak istemezsin ama gözlerin seni dinlemez.

Acı mesajlar söylesen de suratıma bu kalp senin başkası olmaz bundan sonra.

Ne çok isterdim bir atkı olmayı üşüdüğünde boynuna sarılmayı benimki de hayal işte.

Seninle ölüme gülerdim sensiz ise ölümdür sebebim.

Sen beni mutluluklarımı başlattın bir süre sonra acılarımı çoğalttın.

Sev ama mevsimlik olmasın! Yazın açıp, kışın solmasın.

Güzel günler aklıma geldikçe hayalini silmeye çalışıyorum gözlerimden.

Sınanmadığınız bir acı üzerine konuşmak her zaman kolaydır.

Acının a’sından anlamayan mutluluğun m’sinden anlamaz.

Beni hep yanlış anladın zaten sen. ‘Geleceğim’ ol demiştim, ‘gel ecelim’ ol değil.

Uzatma ellerini. Uzak olsun, istemez benden aldıklarını vermeye gücün yetmez.

Neden sevgililer günü var da yalnızlar günü yok? Biz daha kalabalığız.

Sakın yanlış anlama kendimi yitirmiş değilim. Sadece sende kayboldum o kadar.

Bir köpeğin dostluğu, bir dostun köpekliğinden iyidir.

Seni seviyorum diyen dillere değil, senin için ağlayan gözlere inan.

Seni seviyorum diyenin aşkından şüphe et. Çünkü Aşk sensiz ve dilsizdir.

Yalan dünyanın ipine takılmışız, kurtulalım derken hep dolanmışız!

Sen ne kadar zalim olursan olur acıtsan da yüreğimi seviyorum seni.

Sevmek; saatlerce öpüşmek değil. Öpmek için saatlerce düşünmektir.

Ve öyle bir konuş ki bir şehir gibi mesela İstanbul gibi de ki ölümüne kadar seveceğim seni.

Seni affedecek kadar olgunum ama tekrar güvenecek kadar aptal değilim.

Ben küçücük bir bebektim sen kocaman bir sevda… Ben senin ellerinde büyüdüm sen benim yüreğimde…

Bana yaşattıklarının hepsini inşallah sen de bir gün yaşar ve beni o zaman anlarsın.

Duyduğuma göre benden nefret ediyormuşsun? Seni düşünecek vaktim olsaydı inan bende senden nefret ederdim.

Sevmek bazen insana acı verir.

Sensizliğin ilk akşamında gözlerim nehir oldu durmaz yaşlarım, sensizliğin ilk gününde atmaz kalbim bekler seni…

Vicdanını kaybeden huzur aramasın.

Kaderim sensizlikse acılar gelsin üstüme, sensiz yaşanacaksa bu dünya cayır cayır yanayım koymaz bana…

Belki hiçbir şey yolunda gitmedi ama hiçbir şey de beni yolumdan etmedi!

Aramızda bir harfin lafı mı olur sevgilim?

İsyan etme gökyüzü benim kadar ağlayamazsın.

Sevmek mi? Hiç duymadım ki. Gülmek mi? Çoktan unuttum. Yaşamak mı? Oda ne. Aşk mı? Büyük bir yalan. Yalnızlık mı? İşte o benim dünyam!

Uğrunda ölmedim! Uğrunda ölünecek sandığım biri için yaşadım hep.

Sözlerin başladığı yerde duyguların, gizemli tarifi yatar…

Her bir yaranın merhemi bulunur! Dertler çeke çeke kader unutulur!

Ona sarılıp, kulağına dakikalarca ‘beni hiç bırakma’ diye fısıldamak istiyorum.

Seni aklıma getirecek o kadar çok şey varken, seni yanıma getirecek hiç bir şey yok.

Acılar içinde geçse de ömrüm seni sevmiş bu deli gönlüm.

Her tesadüf bir başlangıçtır; finali sen oynarsın, perdeyi kader kapatır.

Önce sevdiğin terk eder seni ardından uykun. Sonra ne sevdiğin gelir ne uykun!